Conjugation of kołować
/kɔˈwɔ.vat͡ɕ/zataczać kręgi wokół czegoś, zwykle w powietrzu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kołować |
Czas teraźniejszy
| ja | kołuję |
| ty | kołujesz |
| on / ona / ono | kołuje |
| my | kołujemy |
| wy | kołujecie |
| oni / one | kołują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kołowałem |
| ty | kołowałeś |
| on / ona / ono | kołował |
| my | kołowaliśmy |
| wy | kołowaliście |
| oni / one | kołowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kołowałam |
| ty | kołowałaś |
| on / ona / ono | kołowała |
| my | kołowałyśmy |
| wy | kołowałyście |
| oni / one | kołowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kołowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kołował |
| ty | będziesz kołował |
| on / ona / ono | będzie kołował |
| my | będziemy kołowali |
| wy | będziecie kołowali |
| oni / one | będą kołowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kołowała |
| ty | będziesz kołowała |
| on / ona / ono | będzie kołowała |
| my | będziemy kołowały |
| wy | będziecie kołowały |
| oni / one | będą kołowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kołowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kołuj |
| my | kołujmy |
| wy | kołujcie |