Powrót do wyszukiwania

narzecze

Rzeczownik CEFR B2

naˈʐɛ.t͡ʂɛ

Definicje

język, mowa
swoista odmiana języka
mowa terytorialna, odmienna od języka standardowego
mowa terytorialna o zasięgu szerszym niż dialekt i gwara

Odpowiedniki

Englishdialect Idiom languagelect Lingo supradialect vernacular

Españolargot Germania jergalecto

Françaisjargon langue vernaculaire Lectlecte vernaculaire vulgaire

24 more languages

Bosanskiidiom leto žargonжаргон

Catalàargot

Češtinanespisovný slang

DeutschFachjargon Jargon Lektumgangssprachlich Varietät vernakular Volksmund

Ελληνικάατάγιστος γητεύομαι δημώδηςιδιογλωσσία λαϊκός

Esperantoidiomo

Suomikansankielinen kielimuoto lekti

हिन्दीप्राकृत

Hrvatskiidiom leto žargonжаргон

Bahasa Indonesiabahasa bahasa lingo dialekidiom isolek lingo logat pasar

Italianodialetto gergo popolarevernacolo

한국어변 어

Kurdîgergo

NederlandsBargoens jargon spreektaalvolkstaal

Polskigwarowy język wernakularny lektludowy niestandardowy obiegowy odmiana językowa potoczny rodzimy wernakularny żargon

Portuguêsjargão leto vernacular

Русскийбрань жаргон лектнаречие просторечие

Slovenščinanarečje

Српскиidiom leto žargonжаргон

Türkçealtdil konuşma dili meslek dilivernaküler

Українськажаргон

Tiếng Việtngôn ngữ

中文方言

繁體中文方言

Przykłady

“Z każdym potrafił się porozumieć w jego ojczystym narzeczu”

Poziom CEFR

Wyższy średniozaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR B2 — poziom wyższy średniozaawansowany.

See all B2 Polski words →

Zobacz także

narzeczeństwo narzeczona narzeczony narzędnik narzędzia narzędzie

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free