Meaning of miecić | Babel Free
/ˈmjɛ.t͡ɕit͡ɕ/Definicje
- gwałtownie się poruszać, szamotać się, miotać się
-
rzucać, ciskać czymś (zazwyczaj sypkim, drobnym lub w dużej ilości) dated, rare
-
gwałtownie przesuwać, zgarniać lub pędzić coś po powierzchni (zwykle o działaniu wiatru, wody) dated, rare
-
potrząsać czymś, szarpać, kołysać (np. głową, drzewami) dated, rare
-
wypowiadać gwałtownie, ciskać (słowa, spojrzenia) dated, metaphoric, rare
-
celować, wymierzać dated, rare
-
czyhać (na coś) dated, rare
-
rozniecać, rozpalać (ogień) dialectal
- mieć, miewać
Przykłady
“Kilka wichrów raz po raz prześwisnęło spodem, jeden za drugim lecą, miecąc krople dżdżyste”
“Wiatr północny … ostro zacinał, miecąc ostry pył w oczy wołów i żywych ludzi”
“Dzień nastał chmurny …, wiatr … śniegami miecił zapalczywie”
“Wszytkoć wadzi: być na nos biedna mucha padła, Miecesz głową i mniemasz, że cię do krwie zjadła”
“Wstawał wiatr i miecił z wolna drzewinami, iż poszumiwały głucho i smutnie”
“I nie tyle prędkich słów gniewne usta miecą …, ile z tych dział leciało bomb”
“Oto nad piorun przeraźliwsze strzały Z twych oczu na mnie miece bożek mały”
“Wśród damasceńskich krzywych pałaszy miece się Żmija okropnym bojem”
“Tak więc smok … słowiczki liche zbiera …; tymczasem matka szczebiece uboga, a na zbójcę coraz się miece”
Poziom CEFR
B1
Intermediate
This word is part of the CEFR B1 vocabulary — intermediate level.
This word is part of the CEFR B1 vocabulary — intermediate level.