Conjugation of miecić
ˈmjɛ.t͡ɕit͡ɕgwałtownie przesuwać, zgarniać lub pędzić coś po powierzchni (zwykle o działaniu wiatru, wody) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | miecić |
Czas teraźniejszy
| ja | miecę |
| ty | miecisz |
| on / ona / ono | mieci |
| my | miecimy |
| wy | miecicie |
| oni / one | miecą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | mieciłem |
| ty | mieciłeś |
| on / ona / ono | miecił |
| my | mieciliśmy |
| wy | mieciliście |
| oni / one | miecili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | mieciłam |
| ty | mieciłaś |
| on / ona / ono | mieciła |
| my | mieciłyśmy |
| wy | mieciłyście |
| oni / one | mieciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | mieciło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę miecił |
| ty | będziesz miecił |
| on / ona / ono | będzie miecił |
| my | będziemy miecili |
| wy | będziecie miecili |
| oni / one | będą miecili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę mieciła |
| ty | będziesz mieciła |
| on / ona / ono | będzie mieciła |
| my | będziemy mieciły |
| wy | będziecie mieciły |
| oni / one | będą mieciły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie mieciło |
Tryb rozkazujący
| ty | mieć |
| my | miećmy |
| wy | miećcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.