Betekenis van magneet | Babel Free

Definities

1. voorwerp dat een magnetisch veld vormt, waarmee het ferromagnetische materialen zoals ijzer, nikkel en kobalt aantrekt. Een magneet heeft een noord- en zuidpool; gelijke polen stoten elkaar af, terwijl tegengestelde polen elkaar aantrekken. Er zijn permanente magneten en elektromagneten
2. persoon, zaak of plaats die grote aantrekkingskracht uitoefent op iets of iemand
   figuratively

Equivalenten

Voorbeelden

“Zij heeft een grote verzameling magneten, waarmee ze spaarvarkens leegrooft.”

She has a large collection of magnets, with which she robs every last penny from piggy banks.

“IJzer en nikkel vormen permanente magneten.”

ERK-niveau