HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissilio — definition

Conjugation of dissilio

Regular CEFR B2
[dɪsˈsɪ.li.oː]

to burst asunder, fly apart Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissiliō
tū dissilīs
is / ea / id dissilit
nōs dissilīmus
vōs dissilītis
eī / eae / ea dissiliunt
Indicātīvus imperfectum
ego dissiliēbam
tū dissiliēbās
is / ea / id dissiliēbat
nōs dissiliēbāmus
vōs dissiliēbātis
eī / eae / ea dissiliēbant
Indicātīvus futūrum
ego dissiliam
tū dissiliēs
is / ea / id dissiliet
nōs dissiliēmus
vōs dissiliētis
eī / eae / ea dissilient
Indicātīvus perfectum
ego dissiluī
tū dissiluistī
is / ea / id dissiluit
nōs dissiluimus
vōs dissiluistis
eī / eae / ea dissiluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissilueram
tū dissiluerās
is / ea / id dissiluerat
nōs dissiluerāmus
vōs dissiluerātis
eī / eae / ea dissiluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissiluerō
tū dissilueris
is / ea / id dissiluerit
nōs dissiluerimus
vōs dissilueritis
eī / eae / ea dissiluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissiliam
tū dissiliās
is / ea / id dissiliat
nōs dissiliāmus
vōs dissiliātis
eī / eae / ea dissiliant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissilīrem
tū dissilīrēs
is / ea / id dissilīret
nōs dissilīrēmus
vōs dissilīrētis
eī / eae / ea dissilīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissiluerim
tū dissiluerīs
is / ea / id dissiluerit
nōs dissiluerīmus
vōs dissiluerītis
eī / eae / ea dissiluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissiluissem
tū dissiluissēs
is / ea / id dissiluisset
nōs dissiluissēmus
vōs dissiluissētis
eī / eae / ea dissiluissent
Imperātīvus praesēns
tū dissilī
vōs dissilīte
Imperātīvus futūrum
tū dissilītō
is / ea / id dissilītō
vōs dissilītōte
eī / eae / ea dissiliuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dissilīre
Īnfīnītīvus perfectum
— dissiluisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissultūrum esse
Participium praesēns
— dissiliēns
Participium futūrum
— dissultūrus
Gerundium (genitīvus)
— dissiliendī
Gerundium (datīvus)
— dissiliendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dissiliendum
Gerundium (ablātīvus)
— dissiliendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dissultum
Supīnum (ablātīvus)
— dissultū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissilior
tū dissilīris
is / ea / id dissilītur
nōs dissilīmur
vōs dissilīminī
eī / eae / ea dissiliuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dissiliēbar
tū dissiliēbāris
is / ea / id dissiliēbātur
nōs dissiliēbāmur
vōs dissiliēbāminī
eī / eae / ea dissiliēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dissiliar
tū dissiliēris
is / ea / id dissiliētur
nōs dissiliēmur
vōs dissiliēminī
eī / eae / ea dissilientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissiliar
tū dissiliāris
is / ea / id dissiliātur
nōs dissiliāmur
vōs dissiliāminī
eī / eae / ea dissiliantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissilīrer
tū dissilīrēris
is / ea / id dissilīrētur
nōs dissilīrēmur
vōs dissilīrēminī
eī / eae / ea dissilīrentur
Imperātīvus praesēns
tū dissilīre
vōs dissilīminī
Imperātīvus futūrum
tū dissilītor
is / ea / id dissilītor
eī / eae / ea dissiliuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dissilīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— dissultum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissultum īrī
Participium perfectum
— dissultus
Participium futūrum
— dissiliendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary