HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissilio — definición

Conjugation of dissilio

Regular CEFR B2
/[dɪsˈsɪ.li.oː]/

to burst asunder, fly apart Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissiliō
dissilīs
is / ea / id dissilit
nōs dissilīmus
vōs dissilītis
eī / eae / ea dissiliunt
Indicātīvus imperfectum
ego dissiliēbam
dissiliēbās
is / ea / id dissiliēbat
nōs dissiliēbāmus
vōs dissiliēbātis
eī / eae / ea dissiliēbant
Indicātīvus futūrum
ego dissiliam
dissiliēs
is / ea / id dissiliet
nōs dissiliēmus
vōs dissiliētis
eī / eae / ea dissilient
Indicātīvus perfectum
ego dissiluī
dissiluistī
is / ea / id dissiluit
nōs dissiluimus
vōs dissiluistis
eī / eae / ea dissiluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissilueram
dissiluerās
is / ea / id dissiluerat
nōs dissiluerāmus
vōs dissiluerātis
eī / eae / ea dissiluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissiluerō
dissilueris
is / ea / id dissiluerit
nōs dissiluerimus
vōs dissilueritis
eī / eae / ea dissiluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissiliam
dissiliās
is / ea / id dissiliat
nōs dissiliāmus
vōs dissiliātis
eī / eae / ea dissiliant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissilīrem
dissilīrēs
is / ea / id dissilīret
nōs dissilīrēmus
vōs dissilīrētis
eī / eae / ea dissilīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissiluerim
dissiluerīs
is / ea / id dissiluerit
nōs dissiluerīmus
vōs dissiluerītis
eī / eae / ea dissiluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissiluissem
dissiluissēs
is / ea / id dissiluisset
nōs dissiluissēmus
vōs dissiluissētis
eī / eae / ea dissiluissent
Imperātīvus praesēns
dissilī
vōs dissilīte
Imperātīvus futūrum
dissilītō
is / ea / id dissilītō
vōs dissilītōte
eī / eae / ea dissiliuntō
Īnfīnītīvus praesēns
dissilīre
Īnfīnītīvus perfectum
dissiluisse
Īnfīnītīvus futūrum
dissultūrum esse
Participium praesēns
dissiliēns
Participium futūrum
dissultūrus
Gerundium (genitīvus)
dissiliendī
Gerundium (datīvus)
dissiliendō
Gerundium (accūsātīvus)
dissiliendum
Gerundium (ablātīvus)
dissiliendō
Supīnum (accūsātīvus)
dissultum
Supīnum (ablātīvus)
dissultū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissilior
dissilīris
is / ea / id dissilītur
nōs dissilīmur
vōs dissilīminī
eī / eae / ea dissiliuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dissiliēbar
dissiliēbāris
is / ea / id dissiliēbātur
nōs dissiliēbāmur
vōs dissiliēbāminī
eī / eae / ea dissiliēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dissiliar
dissiliēris
is / ea / id dissiliētur
nōs dissiliēmur
vōs dissiliēminī
eī / eae / ea dissilientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissiliar
dissiliāris
is / ea / id dissiliātur
nōs dissiliāmur
vōs dissiliāminī
eī / eae / ea dissiliantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissilīrer
dissilīrēris
is / ea / id dissilīrētur
nōs dissilīrēmur
vōs dissilīrēminī
eī / eae / ea dissilīrentur
Imperātīvus praesēns
dissilīre
vōs dissilīminī
Imperātīvus futūrum
dissilītor
is / ea / id dissilītor
eī / eae / ea dissiliuntor
Īnfīnītīvus praesēns
dissilīrī
Īnfīnītīvus perfectum
dissultum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dissultum īrī
Participium perfectum
dissultus
Participium futūrum
dissiliendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary