Conjugation of dissimulo
/[dɪsˈsɪ.mʊ.ɫoː]/to conceal, hide, or dissimulate a state of mind Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dissimulō |
| tū | dissimulās |
| is / ea / id | dissimulat |
| nōs | dissimulāmus |
| vōs | dissimulātis |
| eī / eae / ea | dissimulant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dissimulābam |
| tū | dissimulābās |
| is / ea / id | dissimulābat |
| nōs | dissimulābāmus |
| vōs | dissimulābātis |
| eī / eae / ea | dissimulābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | dissimulābō |
| tū | dissimulābis |
| is / ea / id | dissimulābit |
| nōs | dissimulābimus |
| vōs | dissimulābitis |
| eī / eae / ea | dissimulābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | dissimulāvī |
| tū | dissimulāvistī |
| is / ea / id | dissimulāvit |
| nōs | dissimulāvimus |
| vōs | dissimulāvistis |
| eī / eae / ea | dissimulāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | dissimulāveram |
| tū | dissimulāverās |
| is / ea / id | dissimulāverat |
| nōs | dissimulāverāmus |
| vōs | dissimulāverātis |
| eī / eae / ea | dissimulāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | dissimulāverō |
| tū | dissimulāveris |
| is / ea / id | dissimulāverit |
| nōs | dissimulāverimus |
| vōs | dissimulāveritis |
| eī / eae / ea | dissimulāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dissimulem |
| tū | dissimulēs |
| is / ea / id | dissimulet |
| nōs | dissimulēmus |
| vōs | dissimulētis |
| eī / eae / ea | dissimulent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dissimulārem |
| tū | dissimulārēs |
| is / ea / id | dissimulāret |
| nōs | dissimulārēmus |
| vōs | dissimulārētis |
| eī / eae / ea | dissimulārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | dissimulāverim |
| tū | dissimulāverīs |
| is / ea / id | dissimulāverit |
| nōs | dissimulāverīmus |
| vōs | dissimulāverītis |
| eī / eae / ea | dissimulāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | dissimulāvissem |
| tū | dissimulāvissēs |
| is / ea / id | dissimulāvisset |
| nōs | dissimulāvissēmus |
| vōs | dissimulāvissētis |
| eī / eae / ea | dissimulāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | dissimulā |
| vōs | dissimulāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | dissimulātō |
| is / ea / id | dissimulātō |
| vōs | dissimulātōte |
| eī / eae / ea | dissimulantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dissimulāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dissimulāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dissimulātūrum esse |
Participium praesēns
| — | dissimulāns |
Participium futūrum
| — | dissimulātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | dissimulandī |
Gerundium (datīvus)
| — | dissimulandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dissimulandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dissimulandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dissimulātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dissimulātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dissimulor |
| tū | dissimulāris |
| is / ea / id | dissimulātur |
| nōs | dissimulāmur |
| vōs | dissimulāminī |
| eī / eae / ea | dissimulantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dissimulābar |
| tū | dissimulābāris |
| is / ea / id | dissimulābātur |
| nōs | dissimulābāmur |
| vōs | dissimulābāminī |
| eī / eae / ea | dissimulābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | dissimulābor |
| tū | dissimulāberis |
| is / ea / id | dissimulābitur |
| nōs | dissimulābimur |
| vōs | dissimulābiminī |
| eī / eae / ea | dissimulābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dissimuler |
| tū | dissimulēris |
| is / ea / id | dissimulētur |
| nōs | dissimulēmur |
| vōs | dissimulēminī |
| eī / eae / ea | dissimulentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dissimulārer |
| tū | dissimulārēris |
| is / ea / id | dissimulārētur |
| nōs | dissimulārēmur |
| vōs | dissimulārēminī |
| eī / eae / ea | dissimulārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | dissimulāre |
| vōs | dissimulāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | dissimulātor |
| is / ea / id | dissimulātor |
| eī / eae / ea | dissimulantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dissimulārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dissimulātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dissimulātum īrī |
Participium perfectum
| — | dissimulātus |
Participium futūrum
| — | dissimulandus |