HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissipo — definición

Conjugation of dissipo

Regular CEFR B1
/[ˈdɪs.sɪ.poː]/

to demolish, overthrow, destroy, ruin Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissipō
dissipās
is / ea / id dissipat
nōs dissipāmus
vōs dissipātis
eī / eae / ea dissipant
Indicātīvus imperfectum
ego dissipābam
dissipābās
is / ea / id dissipābat
nōs dissipābāmus
vōs dissipābātis
eī / eae / ea dissipābant
Indicātīvus futūrum
ego dissipābō
dissipābis
is / ea / id dissipābit
nōs dissipābimus
vōs dissipābitis
eī / eae / ea dissipābunt
Indicātīvus perfectum
ego dissipāvī
dissipāvistī
is / ea / id dissipāvit
nōs dissipāvimus
vōs dissipāvistis
eī / eae / ea dissipāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissipāveram
dissipāverās
is / ea / id dissipāverat
nōs dissipāverāmus
vōs dissipāverātis
eī / eae / ea dissipāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissipāverō
dissipāveris
is / ea / id dissipāverit
nōs dissipāverimus
vōs dissipāveritis
eī / eae / ea dissipāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissipem
dissipēs
is / ea / id dissipet
nōs dissipēmus
vōs dissipētis
eī / eae / ea dissipent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissipārem
dissipārēs
is / ea / id dissipāret
nōs dissipārēmus
vōs dissipārētis
eī / eae / ea dissipārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissipāverim
dissipāverīs
is / ea / id dissipāverit
nōs dissipāverīmus
vōs dissipāverītis
eī / eae / ea dissipāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissipāvissem
dissipāvissēs
is / ea / id dissipāvisset
nōs dissipāvissēmus
vōs dissipāvissētis
eī / eae / ea dissipāvissent
Imperātīvus praesēns
dissipā
vōs dissipāte
Imperātīvus futūrum
dissipātō
is / ea / id dissipātō
vōs dissipātōte
eī / eae / ea dissipantō
Īnfīnītīvus praesēns
dissipāre
Īnfīnītīvus perfectum
dissipāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dissipātūrum esse
Participium praesēns
dissipāns
Participium futūrum
dissipātūrus
Gerundium (genitīvus)
dissipandī
Gerundium (datīvus)
dissipandō
Gerundium (accūsātīvus)
dissipandum
Gerundium (ablātīvus)
dissipandō
Supīnum (accūsātīvus)
dissipātum
Supīnum (ablātīvus)
dissipātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissipor
dissipāris
is / ea / id dissipātur
nōs dissipāmur
vōs dissipāminī
eī / eae / ea dissipantur
Indicātīvus imperfectum
ego dissipābar
dissipābāris
is / ea / id dissipābātur
nōs dissipābāmur
vōs dissipābāminī
eī / eae / ea dissipābantur
Indicātīvus futūrum
ego dissipābor
dissipāberis
is / ea / id dissipābitur
nōs dissipābimur
vōs dissipābiminī
eī / eae / ea dissipābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissiper
dissipēris
is / ea / id dissipētur
nōs dissipēmur
vōs dissipēminī
eī / eae / ea dissipentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissipārer
dissipārēris
is / ea / id dissipārētur
nōs dissipārēmur
vōs dissipārēminī
eī / eae / ea dissipārentur
Imperātīvus praesēns
dissipāre
vōs dissipāminī
Imperātīvus futūrum
dissipātor
is / ea / id dissipātor
eī / eae / ea dissipantor
Īnfīnītīvus praesēns
dissipārī
Īnfīnītīvus perfectum
dissipātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dissipātum īrī
Participium perfectum
dissipātus
Participium futūrum
dissipandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary