Conjugation of dissono
/[ˈdɪs.sɔ.noː]/to disagree in sound, to be dissonant or disharmonious Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dissonō |
| tū | dissonās |
| is / ea / id | dissonat |
| nōs | dissonāmus |
| vōs | dissonātis |
| eī / eae / ea | dissonant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dissonābam |
| tū | dissonābās |
| is / ea / id | dissonābat |
| nōs | dissonābāmus |
| vōs | dissonābātis |
| eī / eae / ea | dissonābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | dissonābō |
| tū | dissonābis |
| is / ea / id | dissonābit |
| nōs | dissonābimus |
| vōs | dissonābitis |
| eī / eae / ea | dissonābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | dissonuī |
| tū | dissonuistī |
| is / ea / id | dissonuit |
| nōs | dissonuimus |
| vōs | dissonuistis |
| eī / eae / ea | dissonuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | dissonueram |
| tū | dissonuerās |
| is / ea / id | dissonuerat |
| nōs | dissonuerāmus |
| vōs | dissonuerātis |
| eī / eae / ea | dissonuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | dissonuerō |
| tū | dissonueris |
| is / ea / id | dissonuerit |
| nōs | dissonuerimus |
| vōs | dissonueritis |
| eī / eae / ea | dissonuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dissonem |
| tū | dissonēs |
| is / ea / id | dissonet |
| nōs | dissonēmus |
| vōs | dissonētis |
| eī / eae / ea | dissonent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dissonārem |
| tū | dissonārēs |
| is / ea / id | dissonāret |
| nōs | dissonārēmus |
| vōs | dissonārētis |
| eī / eae / ea | dissonārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | dissonuerim |
| tū | dissonuerīs |
| is / ea / id | dissonuerit |
| nōs | dissonuerīmus |
| vōs | dissonuerītis |
| eī / eae / ea | dissonuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | dissonuissem |
| tū | dissonuissēs |
| is / ea / id | dissonuisset |
| nōs | dissonuissēmus |
| vōs | dissonuissētis |
| eī / eae / ea | dissonuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | dissonā |
| vōs | dissonāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | dissonātō |
| is / ea / id | dissonātō |
| vōs | dissonātōte |
| eī / eae / ea | dissonantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dissonāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dissonuisse |
Participium praesēns
| — | dissonāns |
Gerundium (genitīvus)
| — | dissonandī |
Gerundium (datīvus)
| — | dissonandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dissonandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dissonandō |