Conjugation of dissolvo
/[dɪsˈsɔɫ.woː]/to unloose, disunite, separate, dissolve, destroy Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dissolvō |
| tū | dissolvis |
| is / ea / id | dissolvit |
| nōs | dissolvimus |
| vōs | dissolvitis |
| eī / eae / ea | dissolvunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dissolvēbam |
| tū | dissolvēbās |
| is / ea / id | dissolvēbat |
| nōs | dissolvēbāmus |
| vōs | dissolvēbātis |
| eī / eae / ea | dissolvēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | dissolvam |
| tū | dissolvēs |
| is / ea / id | dissolvet |
| nōs | dissolvēmus |
| vōs | dissolvētis |
| eī / eae / ea | dissolvent |
Indicātīvus perfectum
| ego | dissolvī |
| tū | dissolvistī |
| is / ea / id | dissolvit |
| nōs | dissolvimus |
| vōs | dissolvistis |
| eī / eae / ea | dissolvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | dissolveram |
| tū | dissolverās |
| is / ea / id | dissolverat |
| nōs | dissolverāmus |
| vōs | dissolverātis |
| eī / eae / ea | dissolverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | dissolverō |
| tū | dissolveris |
| is / ea / id | dissolverit |
| nōs | dissolverimus |
| vōs | dissolveritis |
| eī / eae / ea | dissolverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dissolvam |
| tū | dissolvās |
| is / ea / id | dissolvat |
| nōs | dissolvāmus |
| vōs | dissolvātis |
| eī / eae / ea | dissolvant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dissolverem |
| tū | dissolverēs |
| is / ea / id | dissolveret |
| nōs | dissolverēmus |
| vōs | dissolverētis |
| eī / eae / ea | dissolverent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | dissolverim |
| tū | dissolverīs |
| is / ea / id | dissolverit |
| nōs | dissolverīmus |
| vōs | dissolverītis |
| eī / eae / ea | dissolverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | dissolvissem |
| tū | dissolvissēs |
| is / ea / id | dissolvisset |
| nōs | dissolvissēmus |
| vōs | dissolvissētis |
| eī / eae / ea | dissolvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | dissolve |
| vōs | dissolvite |
Imperātīvus futūrum
| tū | dissolvitō |
| is / ea / id | dissolvitō |
| vōs | dissolvitōte |
| eī / eae / ea | dissolvuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dissolvere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dissolvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dissolūtūrum esse |
Participium praesēns
| — | dissolvēns |
Participium futūrum
| — | dissolūtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | dissolvendī |
Gerundium (datīvus)
| — | dissolvendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dissolvendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dissolvendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dissolūtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dissolūtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dissolvor |
| tū | dissolveris |
| is / ea / id | dissolvitur |
| nōs | dissolvimur |
| vōs | dissolviminī |
| eī / eae / ea | dissolvuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dissolvēbar |
| tū | dissolvēbāris |
| is / ea / id | dissolvēbātur |
| nōs | dissolvēbāmur |
| vōs | dissolvēbāminī |
| eī / eae / ea | dissolvēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | dissolvar |
| tū | dissolvēris |
| is / ea / id | dissolvētur |
| nōs | dissolvēmur |
| vōs | dissolvēminī |
| eī / eae / ea | dissolventur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dissolvar |
| tū | dissolvāris |
| is / ea / id | dissolvātur |
| nōs | dissolvāmur |
| vōs | dissolvāminī |
| eī / eae / ea | dissolvantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dissolverer |
| tū | dissolverēris |
| is / ea / id | dissolverētur |
| nōs | dissolverēmur |
| vōs | dissolverēminī |
| eī / eae / ea | dissolverentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | dissolvere |
| vōs | dissolviminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | dissolvitor |
| is / ea / id | dissolvitor |
| eī / eae / ea | dissolvuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dissolvī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dissolūtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dissolūtum īrī |
Participium perfectum
| — | dissolūtus |
Participium futūrum
| — | dissolvendus |