HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← distermino — definición

Conjugation of distermino

Regular CEFR B2
/[dɪsˈtɛr.mɪ.noː]/

to divide (serve as a boundary) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disterminō
disterminās
is / ea / id disterminat
nōs distermināmus
vōs disterminātis
eī / eae / ea disterminant
Indicātīvus imperfectum
ego disterminābam
disterminābās
is / ea / id disterminābat
nōs disterminābāmus
vōs disterminābātis
eī / eae / ea disterminābant
Indicātīvus futūrum
ego disterminābō
disterminābis
is / ea / id disterminābit
nōs disterminābimus
vōs disterminābitis
eī / eae / ea disterminābunt
Indicātīvus perfectum
ego distermināvī
distermināvistī
is / ea / id distermināvit
nōs distermināvimus
vōs distermināvistis
eī / eae / ea distermināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego distermināveram
distermināverās
is / ea / id distermināverat
nōs distermināverāmus
vōs distermināverātis
eī / eae / ea distermināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego distermināverō
distermināveris
is / ea / id distermināverit
nōs distermināverimus
vōs distermināveritis
eī / eae / ea distermināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego disterminem
disterminēs
is / ea / id disterminet
nōs disterminēmus
vōs disterminētis
eī / eae / ea disterminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego disterminārem
disterminārēs
is / ea / id distermināret
nōs disterminārēmus
vōs disterminārētis
eī / eae / ea disterminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego distermināverim
distermināverīs
is / ea / id distermināverit
nōs distermināverīmus
vōs distermināverītis
eī / eae / ea distermināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego distermināvissem
distermināvissēs
is / ea / id distermināvisset
nōs distermināvissēmus
vōs distermināvissētis
eī / eae / ea distermināvissent
Imperātīvus praesēns
disterminā
vōs distermināte
Imperātīvus futūrum
disterminātō
is / ea / id disterminātō
vōs disterminātōte
eī / eae / ea disterminantō
Īnfīnītīvus praesēns
distermināre
Īnfīnītīvus perfectum
distermināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
disterminātūrum esse
Participium praesēns
distermināns
Participium futūrum
disterminātūrus
Gerundium (genitīvus)
disterminandī
Gerundium (datīvus)
disterminandō
Gerundium (accūsātīvus)
disterminandum
Gerundium (ablātīvus)
disterminandō
Supīnum (accūsātīvus)
disterminātum
Supīnum (ablātīvus)
disterminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disterminor
distermināris
is / ea / id disterminātur
nōs distermināmur
vōs distermināminī
eī / eae / ea disterminantur
Indicātīvus imperfectum
ego disterminābar
disterminābāris
is / ea / id disterminābātur
nōs disterminābāmur
vōs disterminābāminī
eī / eae / ea disterminābantur
Indicātīvus futūrum
ego disterminābor
distermināberis
is / ea / id disterminābitur
nōs disterminābimur
vōs disterminābiminī
eī / eae / ea disterminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego disterminer
disterminēris
is / ea / id disterminētur
nōs disterminēmur
vōs disterminēminī
eī / eae / ea disterminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disterminārer
disterminārēris
is / ea / id disterminārētur
nōs disterminārēmur
vōs disterminārēminī
eī / eae / ea disterminārentur
Imperātīvus praesēns
distermināre
vōs distermināminī
Imperātīvus futūrum
disterminātor
is / ea / id disterminātor
eī / eae / ea disterminantor
Īnfīnītīvus praesēns
disterminārī
Īnfīnītīvus perfectum
disterminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
disterminātum īrī
Participium perfectum
disterminātus
Participium futūrum
disterminandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary