HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← distermino — definition

Conjugation of distermino

Regular CEFR B2
[dɪsˈtɛr.mɪ.noː]

to divide (serve as a boundary) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disterminō
tū disterminās
is / ea / id disterminat
nōs distermināmus
vōs disterminātis
eī / eae / ea disterminant
Indicātīvus imperfectum
ego disterminābam
tū disterminābās
is / ea / id disterminābat
nōs disterminābāmus
vōs disterminābātis
eī / eae / ea disterminābant
Indicātīvus futūrum
ego disterminābō
tū disterminābis
is / ea / id disterminābit
nōs disterminābimus
vōs disterminābitis
eī / eae / ea disterminābunt
Indicātīvus perfectum
ego distermināvī
tū distermināvistī
is / ea / id distermināvit
nōs distermināvimus
vōs distermināvistis
eī / eae / ea distermināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego distermināveram
tū distermināverās
is / ea / id distermināverat
nōs distermināverāmus
vōs distermināverātis
eī / eae / ea distermināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego distermināverō
tū distermināveris
is / ea / id distermināverit
nōs distermināverimus
vōs distermināveritis
eī / eae / ea distermināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego disterminem
tū disterminēs
is / ea / id disterminet
nōs disterminēmus
vōs disterminētis
eī / eae / ea disterminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego disterminārem
tū disterminārēs
is / ea / id distermināret
nōs disterminārēmus
vōs disterminārētis
eī / eae / ea disterminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego distermināverim
tū distermināverīs
is / ea / id distermināverit
nōs distermināverīmus
vōs distermināverītis
eī / eae / ea distermināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego distermināvissem
tū distermināvissēs
is / ea / id distermināvisset
nōs distermināvissēmus
vōs distermināvissētis
eī / eae / ea distermināvissent
Imperātīvus praesēns
tū disterminā
vōs distermināte
Imperātīvus futūrum
tū disterminātō
is / ea / id disterminātō
vōs disterminātōte
eī / eae / ea disterminantō
Īnfīnītīvus praesēns
— distermināre
Īnfīnītīvus perfectum
— distermināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— disterminātūrum esse
Participium praesēns
— distermināns
Participium futūrum
— disterminātūrus
Gerundium (genitīvus)
— disterminandī
Gerundium (datīvus)
— disterminandō
Gerundium (accūsātīvus)
— disterminandum
Gerundium (ablātīvus)
— disterminandō
Supīnum (accūsātīvus)
— disterminātum
Supīnum (ablātīvus)
— disterminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disterminor
tū distermināris
is / ea / id disterminātur
nōs distermināmur
vōs distermināminī
eī / eae / ea disterminantur
Indicātīvus imperfectum
ego disterminābar
tū disterminābāris
is / ea / id disterminābātur
nōs disterminābāmur
vōs disterminābāminī
eī / eae / ea disterminābantur
Indicātīvus futūrum
ego disterminābor
tū distermināberis
is / ea / id disterminābitur
nōs disterminābimur
vōs disterminābiminī
eī / eae / ea disterminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego disterminer
tū disterminēris
is / ea / id disterminētur
nōs disterminēmur
vōs disterminēminī
eī / eae / ea disterminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disterminārer
tū disterminārēris
is / ea / id disterminārētur
nōs disterminārēmur
vōs disterminārēminī
eī / eae / ea disterminārentur
Imperātīvus praesēns
tū distermināre
vōs distermināminī
Imperātīvus futūrum
tū disterminātor
is / ea / id disterminātor
eī / eae / ea disterminantor
Īnfīnītīvus praesēns
— disterminārī
Īnfīnītīvus perfectum
— disterminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— disterminātum īrī
Participium perfectum
— disterminātus
Participium futūrum
— disterminandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary