HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← distillo — definición

Conjugation of distillo

Regular CEFR B2
/[dɪsˈtiːl.loː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego distīllō
distīllās
is / ea / id distīllat
nōs distīllāmus
vōs distīllātis
eī / eae / ea distīllant
Indicātīvus imperfectum
ego distīllābam
distīllābās
is / ea / id distīllābat
nōs distīllābāmus
vōs distīllābātis
eī / eae / ea distīllābant
Indicātīvus futūrum
ego distīllābō
distīllābis
is / ea / id distīllābit
nōs distīllābimus
vōs distīllābitis
eī / eae / ea distīllābunt
Indicātīvus perfectum
ego distīllāvī
distīllāvistī
is / ea / id distīllāvit
nōs distīllāvimus
vōs distīllāvistis
eī / eae / ea distīllāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego distīllāveram
distīllāverās
is / ea / id distīllāverat
nōs distīllāverāmus
vōs distīllāverātis
eī / eae / ea distīllāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego distīllāverō
distīllāveris
is / ea / id distīllāverit
nōs distīllāverimus
vōs distīllāveritis
eī / eae / ea distīllāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego distīllem
distīllēs
is / ea / id distīllet
nōs distīllēmus
vōs distīllētis
eī / eae / ea distīllent
Coniūnctīvus imperfectum
ego distīllārem
distīllārēs
is / ea / id distīllāret
nōs distīllārēmus
vōs distīllārētis
eī / eae / ea distīllārent
Coniūnctīvus perfectum
ego distīllāverim
distīllāverīs
is / ea / id distīllāverit
nōs distīllāverīmus
vōs distīllāverītis
eī / eae / ea distīllāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego distīllāvissem
distīllāvissēs
is / ea / id distīllāvisset
nōs distīllāvissēmus
vōs distīllāvissētis
eī / eae / ea distīllāvissent
Imperātīvus praesēns
distīllā
vōs distīllāte
Imperātīvus futūrum
distīllātō
is / ea / id distīllātō
vōs distīllātōte
eī / eae / ea distīllantō
Īnfīnītīvus praesēns
distīllāre
Īnfīnītīvus perfectum
distīllāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
distīllātūrum esse
Participium praesēns
distīllāns
Participium futūrum
distīllātūrus
Gerundium (genitīvus)
distīllandī
Gerundium (datīvus)
distīllandō
Gerundium (accūsātīvus)
distīllandum
Gerundium (ablātīvus)
distīllandō
Supīnum (accūsātīvus)
distīllātum
Supīnum (ablātīvus)
distīllātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego distīllor
distīllāris
is / ea / id distīllātur
nōs distīllāmur
vōs distīllāminī
eī / eae / ea distīllantur
Indicātīvus imperfectum
ego distīllābar
distīllābāris
is / ea / id distīllābātur
nōs distīllābāmur
vōs distīllābāminī
eī / eae / ea distīllābantur
Indicātīvus futūrum
ego distīllābor
distīllāberis
is / ea / id distīllābitur
nōs distīllābimur
vōs distīllābiminī
eī / eae / ea distīllābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego distīller
distīllēris
is / ea / id distīllētur
nōs distīllēmur
vōs distīllēminī
eī / eae / ea distīllentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego distīllārer
distīllārēris
is / ea / id distīllārētur
nōs distīllārēmur
vōs distīllārēminī
eī / eae / ea distīllārentur
Imperātīvus praesēns
distīllāre
vōs distīllāminī
Imperātīvus futūrum
distīllātor
is / ea / id distīllātor
eī / eae / ea distīllantor
Īnfīnītīvus praesēns
distīllārī
Īnfīnītīvus perfectum
distīllātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
distīllātum īrī
Participium perfectum
distīllātus
Participium futūrum
distīllandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary