HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disturbo — definition

Conjugation of disturbo

Regular CEFR B2
[dɪsˈtʊr.boː]

to demolish, destroy Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disturbō
tū disturbās
is / ea / id disturbat
nōs disturbāmus
vōs disturbātis
eī / eae / ea disturbant
Indicātīvus imperfectum
ego disturbābam
tū disturbābās
is / ea / id disturbābat
nōs disturbābāmus
vōs disturbābātis
eī / eae / ea disturbābant
Indicātīvus futūrum
ego disturbābō
tū disturbābis
is / ea / id disturbābit
nōs disturbābimus
vōs disturbābitis
eī / eae / ea disturbābunt
Indicātīvus perfectum
ego disturbāvī
tū disturbāvistī
is / ea / id disturbāvit
nōs disturbāvimus
vōs disturbāvistis
eī / eae / ea disturbāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disturbāveram
tū disturbāverās
is / ea / id disturbāverat
nōs disturbāverāmus
vōs disturbāverātis
eī / eae / ea disturbāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disturbāverō
tū disturbāveris
is / ea / id disturbāverit
nōs disturbāverimus
vōs disturbāveritis
eī / eae / ea disturbāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego disturbem
tū disturbēs
is / ea / id disturbet
nōs disturbēmus
vōs disturbētis
eī / eae / ea disturbent
Coniūnctīvus imperfectum
ego disturbārem
tū disturbārēs
is / ea / id disturbāret
nōs disturbārēmus
vōs disturbārētis
eī / eae / ea disturbārent
Coniūnctīvus perfectum
ego disturbāverim
tū disturbāverīs
is / ea / id disturbāverit
nōs disturbāverīmus
vōs disturbāverītis
eī / eae / ea disturbāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disturbāvissem
tū disturbāvissēs
is / ea / id disturbāvisset
nōs disturbāvissēmus
vōs disturbāvissētis
eī / eae / ea disturbāvissent
Imperātīvus praesēns
tū disturbā
vōs disturbāte
Imperātīvus futūrum
tū disturbātō
is / ea / id disturbātō
vōs disturbātōte
eī / eae / ea disturbantō
Īnfīnītīvus praesēns
— disturbāre
Īnfīnītīvus perfectum
— disturbāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— disturbātūrum esse
Participium praesēns
— disturbāns
Participium futūrum
— disturbātūrus
Gerundium (genitīvus)
— disturbandī
Gerundium (datīvus)
— disturbandō
Gerundium (accūsātīvus)
— disturbandum
Gerundium (ablātīvus)
— disturbandō
Supīnum (accūsātīvus)
— disturbātum
Supīnum (ablātīvus)
— disturbātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disturbor
tū disturbāris
is / ea / id disturbātur
nōs disturbāmur
vōs disturbāminī
eī / eae / ea disturbantur
Indicātīvus imperfectum
ego disturbābar
tū disturbābāris
is / ea / id disturbābātur
nōs disturbābāmur
vōs disturbābāminī
eī / eae / ea disturbābantur
Indicātīvus futūrum
ego disturbābor
tū disturbāberis
is / ea / id disturbābitur
nōs disturbābimur
vōs disturbābiminī
eī / eae / ea disturbābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego disturber
tū disturbēris
is / ea / id disturbētur
nōs disturbēmur
vōs disturbēminī
eī / eae / ea disturbentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disturbārer
tū disturbārēris
is / ea / id disturbārētur
nōs disturbārēmur
vōs disturbārēminī
eī / eae / ea disturbārentur
Imperātīvus praesēns
tū disturbāre
vōs disturbāminī
Imperātīvus futūrum
tū disturbātor
is / ea / id disturbātor
eī / eae / ea disturbantor
Īnfīnītīvus praesēns
— disturbārī
Īnfīnītīvus perfectum
— disturbātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— disturbātum īrī
Participium perfectum
— disturbātus
Participium futūrum
— disturbandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary