HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← distinguo — definición

Conjugation of distinguo

Regular CEFR B2
/[dɪsˈtɪŋ.ɡʷoː]/

to separate, divide or part Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego distinguō
distinguis
is / ea / id distinguit
nōs distinguimus
vōs distinguitis
eī / eae / ea distinguunt
Indicātīvus imperfectum
ego distinguēbam
distinguēbās
is / ea / id distinguēbat
nōs distinguēbāmus
vōs distinguēbātis
eī / eae / ea distinguēbant
Indicātīvus futūrum
ego distinguam
distinguēs
is / ea / id distinguet
nōs distinguēmus
vōs distinguētis
eī / eae / ea distinguent
Indicātīvus perfectum
ego distīnxī
distīnxistī
is / ea / id distīnxit
nōs distīnximus
vōs distīnxistis
eī / eae / ea distīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego distīnxeram
distīnxerās
is / ea / id distīnxerat
nōs distīnxerāmus
vōs distīnxerātis
eī / eae / ea distīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego distīnxerō
distīnxeris
is / ea / id distīnxerit
nōs distīnxerimus
vōs distīnxeritis
eī / eae / ea distīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego distinguam
distinguās
is / ea / id distinguat
nōs distinguāmus
vōs distinguātis
eī / eae / ea distinguant
Coniūnctīvus imperfectum
ego distinguerem
distinguerēs
is / ea / id distingueret
nōs distinguerēmus
vōs distinguerētis
eī / eae / ea distinguerent
Coniūnctīvus perfectum
ego distīnxerim
distīnxerīs
is / ea / id distīnxerit
nōs distīnxerīmus
vōs distīnxerītis
eī / eae / ea distīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego distīnxissem
distīnxissēs
is / ea / id distīnxisset
nōs distīnxissēmus
vōs distīnxissētis
eī / eae / ea distīnxissent
Imperātīvus praesēns
distingue
vōs distinguite
Imperātīvus futūrum
distinguitō
is / ea / id distinguitō
vōs distinguitōte
eī / eae / ea distinguuntō
Īnfīnītīvus praesēns
distinguere
Īnfīnītīvus perfectum
distīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
distīnctūrum esse
Participium praesēns
distinguēns
Participium futūrum
distīnctūrus
Gerundium (genitīvus)
distinguendī
Gerundium (datīvus)
distinguendō
Gerundium (accūsātīvus)
distinguendum
Gerundium (ablātīvus)
distinguendō
Supīnum (accūsātīvus)
distīnctum
Supīnum (ablātīvus)
distīnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego distinguor
distingueris
is / ea / id distinguitur
nōs distinguimur
vōs distinguiminī
eī / eae / ea distinguuntur
Indicātīvus imperfectum
ego distinguēbar
distinguēbāris
is / ea / id distinguēbātur
nōs distinguēbāmur
vōs distinguēbāminī
eī / eae / ea distinguēbantur
Indicātīvus futūrum
ego distinguar
distinguēris
is / ea / id distinguētur
nōs distinguēmur
vōs distinguēminī
eī / eae / ea distinguentur
Coniūnctīvus praesēns
ego distinguar
distinguāris
is / ea / id distinguātur
nōs distinguāmur
vōs distinguāminī
eī / eae / ea distinguantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego distinguerer
distinguerēris
is / ea / id distinguerētur
nōs distinguerēmur
vōs distinguerēminī
eī / eae / ea distinguerentur
Imperātīvus praesēns
distinguere
vōs distinguiminī
Imperātīvus futūrum
distinguitor
is / ea / id distinguitor
eī / eae / ea distinguuntor
Īnfīnītīvus praesēns
distinguī
Īnfīnītīvus perfectum
distīnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
distīnctum īrī
Participium perfectum
distīnctus
Participium futūrum
distinguendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary