HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← distraho — definición

Conjugation of distraho

Regular CEFR B2
/[ˈdɪs.tra.(ɦ)oː]/

to draw, pull or drag asunder; tear in pieces, separate forcibly, divide; scatter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego distrahō
distrahis
is / ea / id distrahit
nōs distrahimus
vōs distrahitis
eī / eae / ea distrahunt
Indicātīvus imperfectum
ego distrahēbam
distrahēbās
is / ea / id distrahēbat
nōs distrahēbāmus
vōs distrahēbātis
eī / eae / ea distrahēbant
Indicātīvus futūrum
ego distraham
distrahēs
is / ea / id distrahet
nōs distrahēmus
vōs distrahētis
eī / eae / ea distrahent
Indicātīvus perfectum
ego distrāxī
distrāxistī
is / ea / id distrāxit
nōs distrāximus
vōs distrāxistis
eī / eae / ea distrāxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego distrāxeram
distrāxerās
is / ea / id distrāxerat
nōs distrāxerāmus
vōs distrāxerātis
eī / eae / ea distrāxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego distrāxerō
distrāxeris
is / ea / id distrāxerit
nōs distrāxerimus
vōs distrāxeritis
eī / eae / ea distrāxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego distraham
distrahās
is / ea / id distrahat
nōs distrahāmus
vōs distrahātis
eī / eae / ea distrahant
Coniūnctīvus imperfectum
ego distraherem
distraherēs
is / ea / id distraheret
nōs distraherēmus
vōs distraherētis
eī / eae / ea distraherent
Coniūnctīvus perfectum
ego distrāxerim
distrāxerīs
is / ea / id distrāxerit
nōs distrāxerīmus
vōs distrāxerītis
eī / eae / ea distrāxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego distrāxissem
distrāxissēs
is / ea / id distrāxisset
nōs distrāxissēmus
vōs distrāxissētis
eī / eae / ea distrāxissent
Imperātīvus praesēns
distrahe
vōs distrahite
Imperātīvus futūrum
distrahitō
is / ea / id distrahitō
vōs distrahitōte
eī / eae / ea distrahuntō
Īnfīnītīvus praesēns
distrahere
Īnfīnītīvus perfectum
distrāxisse
Īnfīnītīvus futūrum
distractūrum esse
Participium praesēns
distrahēns
Participium futūrum
distractūrus
Gerundium (genitīvus)
distrahendī
Gerundium (datīvus)
distrahendō
Gerundium (accūsātīvus)
distrahendum
Gerundium (ablātīvus)
distrahendō
Supīnum (accūsātīvus)
distractum
Supīnum (ablātīvus)
distractū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego distrahor
distraheris
is / ea / id distrahitur
nōs distrahimur
vōs distrahiminī
eī / eae / ea distrahuntur
Indicātīvus imperfectum
ego distrahēbar
distrahēbāris
is / ea / id distrahēbātur
nōs distrahēbāmur
vōs distrahēbāminī
eī / eae / ea distrahēbantur
Indicātīvus futūrum
ego distrahar
distrahēris
is / ea / id distrahētur
nōs distrahēmur
vōs distrahēminī
eī / eae / ea distrahentur
Coniūnctīvus praesēns
ego distrahar
distrahāris
is / ea / id distrahātur
nōs distrahāmur
vōs distrahāminī
eī / eae / ea distrahantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego distraherer
distraherēris
is / ea / id distraherētur
nōs distraherēmur
vōs distraherēminī
eī / eae / ea distraherentur
Imperātīvus praesēns
distrahere
vōs distrahiminī
Imperātīvus futūrum
distrahitor
is / ea / id distrahitor
eī / eae / ea distrahuntor
Īnfīnītīvus praesēns
distrahī
Īnfīnītīvus perfectum
distractum esse
Īnfīnītīvus futūrum
distractum īrī
Participium perfectum
distractus
Participium futūrum
distrahendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary