HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← distineo — definición

Conjugation of distineo

Regular CEFR B2
/[dɪsˈtɪ.ne.oː]/

to hold off, keep back, hold up; detain, hinder, prevent Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego distineō
distinēs
is / ea / id distinet
nōs distinēmus
vōs distinētis
eī / eae / ea distinent
Indicātīvus imperfectum
ego distinēbam
distinēbās
is / ea / id distinēbat
nōs distinēbāmus
vōs distinēbātis
eī / eae / ea distinēbant
Indicātīvus futūrum
ego distinēbō
distinēbis
is / ea / id distinēbit
nōs distinēbimus
vōs distinēbitis
eī / eae / ea distinēbunt
Indicātīvus perfectum
ego distinuī
distinuistī
is / ea / id distinuit
nōs distinuimus
vōs distinuistis
eī / eae / ea distinuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego distinueram
distinuerās
is / ea / id distinuerat
nōs distinuerāmus
vōs distinuerātis
eī / eae / ea distinuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego distinuerō
distinueris
is / ea / id distinuerit
nōs distinuerimus
vōs distinueritis
eī / eae / ea distinuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego distineam
distineās
is / ea / id distineat
nōs distineāmus
vōs distineātis
eī / eae / ea distineant
Coniūnctīvus imperfectum
ego distinērem
distinērēs
is / ea / id distinēret
nōs distinērēmus
vōs distinērētis
eī / eae / ea distinērent
Coniūnctīvus perfectum
ego distinuerim
distinuerīs
is / ea / id distinuerit
nōs distinuerīmus
vōs distinuerītis
eī / eae / ea distinuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego distinuissem
distinuissēs
is / ea / id distinuisset
nōs distinuissēmus
vōs distinuissētis
eī / eae / ea distinuissent
Imperātīvus praesēns
distinē
vōs distinēte
Imperātīvus futūrum
distinētō
is / ea / id distinētō
vōs distinētōte
eī / eae / ea distinentō
Īnfīnītīvus praesēns
distinēre
Īnfīnītīvus perfectum
distinuisse
Īnfīnītīvus futūrum
distentūrum esse
Participium praesēns
distinēns
Participium futūrum
distentūrus
Gerundium (genitīvus)
distinendī
Gerundium (datīvus)
distinendō
Gerundium (accūsātīvus)
distinendum
Gerundium (ablātīvus)
distinendō
Supīnum (accūsātīvus)
distentum
Supīnum (ablātīvus)
distentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego distineor
distinēris
is / ea / id distinētur
nōs distinēmur
vōs distinēminī
eī / eae / ea distinentur
Indicātīvus imperfectum
ego distinēbar
distinēbāris
is / ea / id distinēbātur
nōs distinēbāmur
vōs distinēbāminī
eī / eae / ea distinēbantur
Indicātīvus futūrum
ego distinēbor
distinēberis
is / ea / id distinēbitur
nōs distinēbimur
vōs distinēbiminī
eī / eae / ea distinēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego distinear
distineāris
is / ea / id distineātur
nōs distineāmur
vōs distineāminī
eī / eae / ea distineantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego distinērer
distinērēris
is / ea / id distinērētur
nōs distinērēmur
vōs distinērēminī
eī / eae / ea distinērentur
Imperātīvus praesēns
distinēre
vōs distinēminī
Imperātīvus futūrum
distinētor
is / ea / id distinētor
eī / eae / ea distinentor
Īnfīnītīvus praesēns
distinērī
Īnfīnītīvus perfectum
distentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
distentum īrī
Participium perfectum
distentus
Participium futūrum
distinendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary