HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissupo — definition

Conjugation of dissupo

Regular CEFR B1
[ˈdɪs.sʊ.poː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissupō
tū dissupās
is / ea / id dissupat
nōs dissupāmus
vōs dissupātis
eī / eae / ea dissupant
Indicātīvus imperfectum
ego dissupābam
tū dissupābās
is / ea / id dissupābat
nōs dissupābāmus
vōs dissupābātis
eī / eae / ea dissupābant
Indicātīvus futūrum
ego dissupābō
tū dissupābis
is / ea / id dissupābit
nōs dissupābimus
vōs dissupābitis
eī / eae / ea dissupābunt
Indicātīvus perfectum
ego dissupāvī
tū dissupāvistī
is / ea / id dissupāvit
nōs dissupāvimus
vōs dissupāvistis
eī / eae / ea dissupāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissupāveram
tū dissupāverās
is / ea / id dissupāverat
nōs dissupāverāmus
vōs dissupāverātis
eī / eae / ea dissupāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissupāverō
tū dissupāveris
is / ea / id dissupāverit
nōs dissupāverimus
vōs dissupāveritis
eī / eae / ea dissupāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissupem
tū dissupēs
is / ea / id dissupet
nōs dissupēmus
vōs dissupētis
eī / eae / ea dissupent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissupārem
tū dissupārēs
is / ea / id dissupāret
nōs dissupārēmus
vōs dissupārētis
eī / eae / ea dissupārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissupāverim
tū dissupāverīs
is / ea / id dissupāverit
nōs dissupāverīmus
vōs dissupāverītis
eī / eae / ea dissupāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissupāvissem
tū dissupāvissēs
is / ea / id dissupāvisset
nōs dissupāvissēmus
vōs dissupāvissētis
eī / eae / ea dissupāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dissupā
vōs dissupāte
Imperātīvus futūrum
tū dissupātō
is / ea / id dissupātō
vōs dissupātōte
eī / eae / ea dissupantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dissupāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dissupāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissupātūrum esse
Participium praesēns
— dissupāns
Participium futūrum
— dissupātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dissupandī
Gerundium (datīvus)
— dissupandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dissupandum
Gerundium (ablātīvus)
— dissupandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dissupātum
Supīnum (ablātīvus)
— dissupātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissupor
tū dissupāris
is / ea / id dissupātur
nōs dissupāmur
vōs dissupāminī
eī / eae / ea dissupantur
Indicātīvus imperfectum
ego dissupābar
tū dissupābāris
is / ea / id dissupābātur
nōs dissupābāmur
vōs dissupābāminī
eī / eae / ea dissupābantur
Indicātīvus futūrum
ego dissupābor
tū dissupāberis
is / ea / id dissupābitur
nōs dissupābimur
vōs dissupābiminī
eī / eae / ea dissupābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissuper
tū dissupēris
is / ea / id dissupētur
nōs dissupēmur
vōs dissupēminī
eī / eae / ea dissupentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissupārer
tū dissupārēris
is / ea / id dissupārētur
nōs dissupārēmur
vōs dissupārēminī
eī / eae / ea dissupārentur
Imperātīvus praesēns
tū dissupāre
vōs dissupāminī
Imperātīvus futūrum
tū dissupātor
is / ea / id dissupātor
eī / eae / ea dissupantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dissupārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dissupātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissupātum īrī
Participium perfectum
— dissupātus
Participium futūrum
— dissupandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary