HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissupo — definición

Conjugation of dissupo

Regular CEFR B1
/[ˈdɪs.sʊ.poː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissupō
dissupās
is / ea / id dissupat
nōs dissupāmus
vōs dissupātis
eī / eae / ea dissupant
Indicātīvus imperfectum
ego dissupābam
dissupābās
is / ea / id dissupābat
nōs dissupābāmus
vōs dissupābātis
eī / eae / ea dissupābant
Indicātīvus futūrum
ego dissupābō
dissupābis
is / ea / id dissupābit
nōs dissupābimus
vōs dissupābitis
eī / eae / ea dissupābunt
Indicātīvus perfectum
ego dissupāvī
dissupāvistī
is / ea / id dissupāvit
nōs dissupāvimus
vōs dissupāvistis
eī / eae / ea dissupāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissupāveram
dissupāverās
is / ea / id dissupāverat
nōs dissupāverāmus
vōs dissupāverātis
eī / eae / ea dissupāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissupāverō
dissupāveris
is / ea / id dissupāverit
nōs dissupāverimus
vōs dissupāveritis
eī / eae / ea dissupāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissupem
dissupēs
is / ea / id dissupet
nōs dissupēmus
vōs dissupētis
eī / eae / ea dissupent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissupārem
dissupārēs
is / ea / id dissupāret
nōs dissupārēmus
vōs dissupārētis
eī / eae / ea dissupārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissupāverim
dissupāverīs
is / ea / id dissupāverit
nōs dissupāverīmus
vōs dissupāverītis
eī / eae / ea dissupāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissupāvissem
dissupāvissēs
is / ea / id dissupāvisset
nōs dissupāvissēmus
vōs dissupāvissētis
eī / eae / ea dissupāvissent
Imperātīvus praesēns
dissupā
vōs dissupāte
Imperātīvus futūrum
dissupātō
is / ea / id dissupātō
vōs dissupātōte
eī / eae / ea dissupantō
Īnfīnītīvus praesēns
dissupāre
Īnfīnītīvus perfectum
dissupāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dissupātūrum esse
Participium praesēns
dissupāns
Participium futūrum
dissupātūrus
Gerundium (genitīvus)
dissupandī
Gerundium (datīvus)
dissupandō
Gerundium (accūsātīvus)
dissupandum
Gerundium (ablātīvus)
dissupandō
Supīnum (accūsātīvus)
dissupātum
Supīnum (ablātīvus)
dissupātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissupor
dissupāris
is / ea / id dissupātur
nōs dissupāmur
vōs dissupāminī
eī / eae / ea dissupantur
Indicātīvus imperfectum
ego dissupābar
dissupābāris
is / ea / id dissupābātur
nōs dissupābāmur
vōs dissupābāminī
eī / eae / ea dissupābantur
Indicātīvus futūrum
ego dissupābor
dissupāberis
is / ea / id dissupābitur
nōs dissupābimur
vōs dissupābiminī
eī / eae / ea dissupābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissuper
dissupēris
is / ea / id dissupētur
nōs dissupēmur
vōs dissupēminī
eī / eae / ea dissupentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissupārer
dissupārēris
is / ea / id dissupārētur
nōs dissupārēmur
vōs dissupārēminī
eī / eae / ea dissupārentur
Imperātīvus praesēns
dissupāre
vōs dissupāminī
Imperātīvus futūrum
dissupātor
is / ea / id dissupātor
eī / eae / ea dissupantor
Īnfīnītīvus praesēns
dissupārī
Īnfīnītīvus perfectum
dissupātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dissupātum īrī
Participium perfectum
dissupātus
Participium futūrum
dissupandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary