Conjugation of distaedet
/[dɪsˈtae̯.dɛt]/to make (someone) weary, disgusted Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | distaedet |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | distaedēbat |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | distaedēbit |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | distaedeat |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | distaedēret |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | distaedētō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | distaedēre |
Participium praesēns
| — | distaedēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | distaedendī |
Gerundium (datīvus)
| — | distaedendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | distaedendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | distaedendō |