HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissuo — definition

Conjugation of dissuo

Regular CEFR B1
[ˈdɪs.su.oː]

to unstitch Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissuō
tū dissuis
is / ea / id dissuit
nōs dissuimus
vōs dissuitis
eī / eae / ea dissuunt
Indicātīvus imperfectum
ego dissuēbam
tū dissuēbās
is / ea / id dissuēbat
nōs dissuēbāmus
vōs dissuēbātis
eī / eae / ea dissuēbant
Indicātīvus futūrum
ego dissuam
tū dissuēs
is / ea / id dissuet
nōs dissuēmus
vōs dissuētis
eī / eae / ea dissuent
Indicātīvus perfectum
ego dissuī
tū dissuistī
is / ea / id dissuit
nōs dissuimus
vōs dissuistis
eī / eae / ea dissuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissueram
tū dissuerās
is / ea / id dissuerat
nōs dissuerāmus
vōs dissuerātis
eī / eae / ea dissuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissuerō
tū dissueris
is / ea / id dissuerit
nōs dissuerimus
vōs dissueritis
eī / eae / ea dissuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissuam
tū dissuās
is / ea / id dissuat
nōs dissuāmus
vōs dissuātis
eī / eae / ea dissuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissuerem
tū dissuerēs
is / ea / id dissueret
nōs dissuerēmus
vōs dissuerētis
eī / eae / ea dissuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissuerim
tū dissuerīs
is / ea / id dissuerit
nōs dissuerīmus
vōs dissuerītis
eī / eae / ea dissuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissuissem
tū dissuissēs
is / ea / id dissuisset
nōs dissuissēmus
vōs dissuissētis
eī / eae / ea dissuissent
Imperātīvus praesēns
tū dissue
vōs dissuite
Imperātīvus futūrum
tū dissuitō
is / ea / id dissuitō
vōs dissuitōte
eī / eae / ea dissuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dissuere
Īnfīnītīvus perfectum
— dissuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissūtūrum esse
Participium praesēns
— dissuēns
Participium futūrum
— dissūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— dissuendī
Gerundium (datīvus)
— dissuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dissuendum
Gerundium (ablātīvus)
— dissuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dissūtum
Supīnum (ablātīvus)
— dissūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissuor
tū dissueris
is / ea / id dissuitur
nōs dissuimur
vōs dissuiminī
eī / eae / ea dissuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dissuēbar
tū dissuēbāris
is / ea / id dissuēbātur
nōs dissuēbāmur
vōs dissuēbāminī
eī / eae / ea dissuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dissuar
tū dissuēris
is / ea / id dissuētur
nōs dissuēmur
vōs dissuēminī
eī / eae / ea dissuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissuar
tū dissuāris
is / ea / id dissuātur
nōs dissuāmur
vōs dissuāminī
eī / eae / ea dissuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissuerer
tū dissuerēris
is / ea / id dissuerētur
nōs dissuerēmur
vōs dissuerēminī
eī / eae / ea dissuerentur
Imperātīvus praesēns
tū dissuere
vōs dissuiminī
Imperātīvus futūrum
tū dissuitor
is / ea / id dissuitor
eī / eae / ea dissuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dissuī
Īnfīnītīvus perfectum
— dissūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissūtum īrī
Participium perfectum
— dissūtus
Participium futūrum
— dissuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary