HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissuo — definición

Conjugation of dissuo

Regular CEFR B1
/[ˈdɪs.su.oː]/

to unstitch Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissuō
dissuis
is / ea / id dissuit
nōs dissuimus
vōs dissuitis
eī / eae / ea dissuunt
Indicātīvus imperfectum
ego dissuēbam
dissuēbās
is / ea / id dissuēbat
nōs dissuēbāmus
vōs dissuēbātis
eī / eae / ea dissuēbant
Indicātīvus futūrum
ego dissuam
dissuēs
is / ea / id dissuet
nōs dissuēmus
vōs dissuētis
eī / eae / ea dissuent
Indicātīvus perfectum
ego dissuī
dissuistī
is / ea / id dissuit
nōs dissuimus
vōs dissuistis
eī / eae / ea dissuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissueram
dissuerās
is / ea / id dissuerat
nōs dissuerāmus
vōs dissuerātis
eī / eae / ea dissuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissuerō
dissueris
is / ea / id dissuerit
nōs dissuerimus
vōs dissueritis
eī / eae / ea dissuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissuam
dissuās
is / ea / id dissuat
nōs dissuāmus
vōs dissuātis
eī / eae / ea dissuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissuerem
dissuerēs
is / ea / id dissueret
nōs dissuerēmus
vōs dissuerētis
eī / eae / ea dissuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissuerim
dissuerīs
is / ea / id dissuerit
nōs dissuerīmus
vōs dissuerītis
eī / eae / ea dissuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissuissem
dissuissēs
is / ea / id dissuisset
nōs dissuissēmus
vōs dissuissētis
eī / eae / ea dissuissent
Imperātīvus praesēns
dissue
vōs dissuite
Imperātīvus futūrum
dissuitō
is / ea / id dissuitō
vōs dissuitōte
eī / eae / ea dissuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
dissuere
Īnfīnītīvus perfectum
dissuisse
Īnfīnītīvus futūrum
dissūtūrum esse
Participium praesēns
dissuēns
Participium futūrum
dissūtūrus
Gerundium (genitīvus)
dissuendī
Gerundium (datīvus)
dissuendō
Gerundium (accūsātīvus)
dissuendum
Gerundium (ablātīvus)
dissuendō
Supīnum (accūsātīvus)
dissūtum
Supīnum (ablātīvus)
dissūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissuor
dissueris
is / ea / id dissuitur
nōs dissuimur
vōs dissuiminī
eī / eae / ea dissuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dissuēbar
dissuēbāris
is / ea / id dissuēbātur
nōs dissuēbāmur
vōs dissuēbāminī
eī / eae / ea dissuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dissuar
dissuēris
is / ea / id dissuētur
nōs dissuēmur
vōs dissuēminī
eī / eae / ea dissuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissuar
dissuāris
is / ea / id dissuātur
nōs dissuāmur
vōs dissuāminī
eī / eae / ea dissuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissuerer
dissuerēris
is / ea / id dissuerētur
nōs dissuerēmur
vōs dissuerēminī
eī / eae / ea dissuerentur
Imperātīvus praesēns
dissuere
vōs dissuiminī
Imperātīvus futūrum
dissuitor
is / ea / id dissuitor
eī / eae / ea dissuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
dissuī
Īnfīnītīvus perfectum
dissūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dissūtum īrī
Participium perfectum
dissūtus
Participium futūrum
dissuendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary