HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissocio — definition

Conjugation of dissocio

Regular CEFR B2
[dɪsˈsɔ.ki.oː]

to put out of union, to disjoin, to disunite Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissociō
tū dissociās
is / ea / id dissociat
nōs dissociāmus
vōs dissociātis
eī / eae / ea dissociant
Indicātīvus imperfectum
ego dissociābam
tū dissociābās
is / ea / id dissociābat
nōs dissociābāmus
vōs dissociābātis
eī / eae / ea dissociābant
Indicātīvus futūrum
ego dissociābō
tū dissociābis
is / ea / id dissociābit
nōs dissociābimus
vōs dissociābitis
eī / eae / ea dissociābunt
Indicātīvus perfectum
ego dissociāvī
tū dissociāvistī
is / ea / id dissociāvit
nōs dissociāvimus
vōs dissociāvistis
eī / eae / ea dissociāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissociāveram
tū dissociāverās
is / ea / id dissociāverat
nōs dissociāverāmus
vōs dissociāverātis
eī / eae / ea dissociāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissociāverō
tū dissociāveris
is / ea / id dissociāverit
nōs dissociāverimus
vōs dissociāveritis
eī / eae / ea dissociāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissociem
tū dissociēs
is / ea / id dissociet
nōs dissociēmus
vōs dissociētis
eī / eae / ea dissocient
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissociārem
tū dissociārēs
is / ea / id dissociāret
nōs dissociārēmus
vōs dissociārētis
eī / eae / ea dissociārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissociāverim
tū dissociāverīs
is / ea / id dissociāverit
nōs dissociāverīmus
vōs dissociāverītis
eī / eae / ea dissociāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissociāvissem
tū dissociāvissēs
is / ea / id dissociāvisset
nōs dissociāvissēmus
vōs dissociāvissētis
eī / eae / ea dissociāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dissociā
vōs dissociāte
Imperātīvus futūrum
tū dissociātō
is / ea / id dissociātō
vōs dissociātōte
eī / eae / ea dissociantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dissociāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dissociāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissociātūrum esse
Participium praesēns
— dissociāns
Participium futūrum
— dissociātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dissociandī
Gerundium (datīvus)
— dissociandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dissociandum
Gerundium (ablātīvus)
— dissociandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dissociātum
Supīnum (ablātīvus)
— dissociātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissocior
tū dissociāris
is / ea / id dissociātur
nōs dissociāmur
vōs dissociāminī
eī / eae / ea dissociantur
Indicātīvus imperfectum
ego dissociābar
tū dissociābāris
is / ea / id dissociābātur
nōs dissociābāmur
vōs dissociābāminī
eī / eae / ea dissociābantur
Indicātīvus futūrum
ego dissociābor
tū dissociāberis
is / ea / id dissociābitur
nōs dissociābimur
vōs dissociābiminī
eī / eae / ea dissociābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissocier
tū dissociēris
is / ea / id dissociētur
nōs dissociēmur
vōs dissociēminī
eī / eae / ea dissocientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissociārer
tū dissociārēris
is / ea / id dissociārētur
nōs dissociārēmur
vōs dissociārēminī
eī / eae / ea dissociārentur
Imperātīvus praesēns
tū dissociāre
vōs dissociāminī
Imperātīvus futūrum
tū dissociātor
is / ea / id dissociātor
eī / eae / ea dissociantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dissociārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dissociātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissociātum īrī
Participium perfectum
— dissociātus
Participium futūrum
— dissociandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary