Conjugation of assenesco
to become old to something Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | assenēscō |
| tū | assenēscis |
| is / ea / id | assenēscit |
| nōs | assenēscimus |
| vōs | assenēscitis |
| eī / eae / ea | assenēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | assenēscēbam |
| tū | assenēscēbās |
| is / ea / id | assenēscēbat |
| nōs | assenēscēbāmus |
| vōs | assenēscēbātis |
| eī / eae / ea | assenēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | assenēscam |
| tū | assenēscēs |
| is / ea / id | assenēscet |
| nōs | assenēscēmus |
| vōs | assenēscētis |
| eī / eae / ea | assenēscent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | assenēscam |
| tū | assenēscās |
| is / ea / id | assenēscat |
| nōs | assenēscāmus |
| vōs | assenēscātis |
| eī / eae / ea | assenēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | assenēscerem |
| tū | assenēscerēs |
| is / ea / id | assenēsceret |
| nōs | assenēscerēmus |
| vōs | assenēscerētis |
| eī / eae / ea | assenēscerent |
Imperātīvus praesēns
| tū | assenēsce |
| vōs | assenēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | assenēscitō |
| is / ea / id | assenēscitō |
| vōs | assenēscitōte |
| eī / eae / ea | assenēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | assenēscere |
Participium praesēns
| — | assenēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | assenēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | assenēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | assenēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | assenēscendō |