HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assentio — definición

Conjugation of assentio

Regular CEFR B2
/[asˈsɛn.ti.oː]/

to assent or approve Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assentiō
assentīs
is / ea / id assentit
nōs assentīmus
vōs assentītis
eī / eae / ea assentiunt
Indicātīvus imperfectum
ego assentiēbam
assentiēbās
is / ea / id assentiēbat
nōs assentiēbāmus
vōs assentiēbātis
eī / eae / ea assentiēbant
Indicātīvus futūrum
ego assentiam
assentiēs
is / ea / id assentiet
nōs assentiēmus
vōs assentiētis
eī / eae / ea assentient
Indicātīvus perfectum
ego assēnsī
assēnsistī
is / ea / id assēnsit
nōs assēnsimus
vōs assēnsistis
eī / eae / ea assēnsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assēnseram
assēnserās
is / ea / id assēnserat
nōs assēnserāmus
vōs assēnserātis
eī / eae / ea assēnserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assēnserō
assēnseris
is / ea / id assēnserit
nōs assēnserimus
vōs assēnseritis
eī / eae / ea assēnserint
Coniūnctīvus praesēns
ego assentiam
assentiās
is / ea / id assentiat
nōs assentiāmus
vōs assentiātis
eī / eae / ea assentiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego assentīrem
assentīrēs
is / ea / id assentīret
nōs assentīrēmus
vōs assentīrētis
eī / eae / ea assentīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego assēnserim
assēnserīs
is / ea / id assēnserit
nōs assēnserīmus
vōs assēnserītis
eī / eae / ea assēnserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assēnsissem
assēnsissēs
is / ea / id assēnsisset
nōs assēnsissēmus
vōs assēnsissētis
eī / eae / ea assēnsissent
Imperātīvus praesēns
assentī
vōs assentīte
Imperātīvus futūrum
assentītō
is / ea / id assentītō
vōs assentītōte
eī / eae / ea assentiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
assentīre
Īnfīnītīvus perfectum
assēnsisse
Īnfīnītīvus futūrum
assēnsūrum esse
Participium praesēns
assentiēns
Participium futūrum
assēnsūrus
Gerundium (genitīvus)
assentiendī
Gerundium (datīvus)
assentiendō
Gerundium (accūsātīvus)
assentiendum
Gerundium (ablātīvus)
assentiendō
Supīnum (accūsātīvus)
assēnsum
Supīnum (ablātīvus)
assēnsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego assentior
assentīris
is / ea / id assentītur
nōs assentīmur
vōs assentīminī
eī / eae / ea assentiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego assentiēbar
assentiēbāris
is / ea / id assentiēbātur
nōs assentiēbāmur
vōs assentiēbāminī
eī / eae / ea assentiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego assentiar
assentiēris
is / ea / id assentiētur
nōs assentiēmur
vōs assentiēminī
eī / eae / ea assentientur
Coniūnctīvus praesēns
ego assentiar
assentiāris
is / ea / id assentiātur
nōs assentiāmur
vōs assentiāminī
eī / eae / ea assentiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego assentīrer
assentīrēris
is / ea / id assentīrētur
nōs assentīrēmur
vōs assentīrēminī
eī / eae / ea assentīrentur
Imperātīvus praesēns
assentīre
vōs assentīminī
Imperātīvus futūrum
assentītor
is / ea / id assentītor
eī / eae / ea assentiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
assentīrī
Īnfīnītīvus perfectum
assēnsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
assēnsum īrī
Participium perfectum
assēnsus
Participium futūrum
assentiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary