Conjugation of assero
/[ˈas.sɛ.roː]/to declare someone to be a slave by laying hands upon him; claim as a slave Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | asserō |
| tū | asseris |
| is / ea / id | asserit |
| nōs | asserimus |
| vōs | asseritis |
| eī / eae / ea | asserunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | asserēbam |
| tū | asserēbās |
| is / ea / id | asserēbat |
| nōs | asserēbāmus |
| vōs | asserēbātis |
| eī / eae / ea | asserēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | asseram |
| tū | asserēs |
| is / ea / id | asseret |
| nōs | asserēmus |
| vōs | asserētis |
| eī / eae / ea | asserent |
Indicātīvus perfectum
| ego | assēvī |
| tū | assēvistī |
| is / ea / id | assēvit |
| nōs | assēvimus |
| vōs | assēvistis |
| eī / eae / ea | assēvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | assēveram |
| tū | assēverās |
| is / ea / id | assēverat |
| nōs | assēverāmus |
| vōs | assēverātis |
| eī / eae / ea | assēverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | assēverō |
| tū | assēveris |
| is / ea / id | assēverit |
| nōs | assēverimus |
| vōs | assēveritis |
| eī / eae / ea | assēverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | asseram |
| tū | asserās |
| is / ea / id | asserat |
| nōs | asserāmus |
| vōs | asserātis |
| eī / eae / ea | asserant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | assererem |
| tū | assererēs |
| is / ea / id | assereret |
| nōs | assererēmus |
| vōs | assererētis |
| eī / eae / ea | assererent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | assēverim |
| tū | assēverīs |
| is / ea / id | assēverit |
| nōs | assēverīmus |
| vōs | assēverītis |
| eī / eae / ea | assēverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | assēvissem |
| tū | assēvissēs |
| is / ea / id | assēvisset |
| nōs | assēvissēmus |
| vōs | assēvissētis |
| eī / eae / ea | assēvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | assere |
| vōs | asserite |
Imperātīvus futūrum
| tū | asseritō |
| is / ea / id | asseritō |
| vōs | asseritōte |
| eī / eae / ea | asseruntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | asserere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | assēvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | assitūrum esse |
Participium praesēns
| — | asserēns |
Participium futūrum
| — | assitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | asserendī |
Gerundium (datīvus)
| — | asserendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | asserendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | asserendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | assitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | assitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | asseror |
| tū | assereris |
| is / ea / id | asseritur |
| nōs | asserimur |
| vōs | asseriminī |
| eī / eae / ea | asseruntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | asserēbar |
| tū | asserēbāris |
| is / ea / id | asserēbātur |
| nōs | asserēbāmur |
| vōs | asserēbāminī |
| eī / eae / ea | asserēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | asserar |
| tū | asserēris |
| is / ea / id | asserētur |
| nōs | asserēmur |
| vōs | asserēminī |
| eī / eae / ea | asserentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | asserar |
| tū | asserāris |
| is / ea / id | asserātur |
| nōs | asserāmur |
| vōs | asserāminī |
| eī / eae / ea | asserantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | assererer |
| tū | assererēris |
| is / ea / id | assererētur |
| nōs | assererēmur |
| vōs | assererēminī |
| eī / eae / ea | assererentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | asserere |
| vōs | asseriminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | asseritor |
| is / ea / id | asseritor |
| eī / eae / ea | asseruntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | asserī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | assitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | assitum īrī |
Participium perfectum
| — | assitus |
Participium futūrum
| — | asserendus |