Conjugation of asservio
/[asˈsɛr.wi.oː]/to devote oneself to, apply oneself to (with dative case) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | asserviō |
| tū | asservīs |
| is / ea / id | asservit |
| nōs | asservīmus |
| vōs | asservītis |
| eī / eae / ea | asserviunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | asserviēbam |
| tū | asserviēbās |
| is / ea / id | asserviēbat |
| nōs | asserviēbāmus |
| vōs | asserviēbātis |
| eī / eae / ea | asserviēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | asserviam |
| tū | asserviēs |
| is / ea / id | asserviet |
| nōs | asserviēmus |
| vōs | asserviētis |
| eī / eae / ea | asservient |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | asserviam |
| tū | asserviās |
| is / ea / id | asserviat |
| nōs | asserviāmus |
| vōs | asserviātis |
| eī / eae / ea | asserviant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | asservīrem |
| tū | asservīrēs |
| is / ea / id | asservīret |
| nōs | asservīrēmus |
| vōs | asservīrētis |
| eī / eae / ea | asservīrent |
Imperātīvus praesēns
| tū | asservī |
| vōs | asservīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | asservītō |
| is / ea / id | asservītō |
| vōs | asservītōte |
| eī / eae / ea | asserviuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | asservīre |
Participium praesēns
| — | asserviēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | asserviendī |
Gerundium (datīvus)
| — | asserviendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | asserviendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | asserviendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | asservītur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | asserviēbātur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | asserviētur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | asserviātur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | asservīrētur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | asservītor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | asservīrī |
Participium futūrum
| — | asserviendum |