Conjugation of asservo
/[asˈsɛr.woː]/to watch over, observe, guard, keep; preserve, store up Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | asservō |
| tū | asservās |
| is / ea / id | asservat |
| nōs | asservāmus |
| vōs | asservātis |
| eī / eae / ea | asservant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | asservābam |
| tū | asservābās |
| is / ea / id | asservābat |
| nōs | asservābāmus |
| vōs | asservābātis |
| eī / eae / ea | asservābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | asservābō |
| tū | asservābis |
| is / ea / id | asservābit |
| nōs | asservābimus |
| vōs | asservābitis |
| eī / eae / ea | asservābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | asservāvī |
| tū | asservāvistī |
| is / ea / id | asservāvit |
| nōs | asservāvimus |
| vōs | asservāvistis |
| eī / eae / ea | asservāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | asservāveram |
| tū | asservāverās |
| is / ea / id | asservāverat |
| nōs | asservāverāmus |
| vōs | asservāverātis |
| eī / eae / ea | asservāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | asservāverō |
| tū | asservāveris |
| is / ea / id | asservāverit |
| nōs | asservāverimus |
| vōs | asservāveritis |
| eī / eae / ea | asservāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | asservem |
| tū | asservēs |
| is / ea / id | asservet |
| nōs | asservēmus |
| vōs | asservētis |
| eī / eae / ea | asservent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | asservārem |
| tū | asservārēs |
| is / ea / id | asservāret |
| nōs | asservārēmus |
| vōs | asservārētis |
| eī / eae / ea | asservārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | asservāverim |
| tū | asservāverīs |
| is / ea / id | asservāverit |
| nōs | asservāverīmus |
| vōs | asservāverītis |
| eī / eae / ea | asservāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | asservāvissem |
| tū | asservāvissēs |
| is / ea / id | asservāvisset |
| nōs | asservāvissēmus |
| vōs | asservāvissētis |
| eī / eae / ea | asservāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | asservā |
| vōs | asservāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | asservātō |
| is / ea / id | asservātō |
| vōs | asservātōte |
| eī / eae / ea | asservantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | asservāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | asservāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | asservātūrum esse |
Participium praesēns
| — | asservāns |
Participium futūrum
| — | asservātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | asservandī |
Gerundium (datīvus)
| — | asservandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | asservandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | asservandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | asservātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | asservātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | asservor |
| tū | asservāris |
| is / ea / id | asservātur |
| nōs | asservāmur |
| vōs | asservāminī |
| eī / eae / ea | asservantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | asservābar |
| tū | asservābāris |
| is / ea / id | asservābātur |
| nōs | asservābāmur |
| vōs | asservābāminī |
| eī / eae / ea | asservābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | asservābor |
| tū | asservāberis |
| is / ea / id | asservābitur |
| nōs | asservābimur |
| vōs | asservābiminī |
| eī / eae / ea | asservābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | asserver |
| tū | asservēris |
| is / ea / id | asservētur |
| nōs | asservēmur |
| vōs | asservēminī |
| eī / eae / ea | asserventur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | asservārer |
| tū | asservārēris |
| is / ea / id | asservārētur |
| nōs | asservārēmur |
| vōs | asservārēminī |
| eī / eae / ea | asservārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | asservāre |
| vōs | asservāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | asservātor |
| is / ea / id | asservātor |
| eī / eae / ea | asservantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | asservārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | asservātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | asservātum īrī |
Participium perfectum
| — | asservātus |
Participium futūrum
| — | asservandus |