Conjugation of assentor
/[asˈsɛn.tɔr]/to assent, agree with, approve; flatter Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | assentor |
| tū | assentāris |
| is / ea / id | assentātur |
| nōs | assentāmur |
| vōs | assentāminī |
| eī / eae / ea | assentantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | assentābar |
| tū | assentābāris |
| is / ea / id | assentābātur |
| nōs | assentābāmur |
| vōs | assentābāminī |
| eī / eae / ea | assentābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | assentābor |
| tū | assentāberis |
| is / ea / id | assentābitur |
| nōs | assentābimur |
| vōs | assentābiminī |
| eī / eae / ea | assentābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | assenter |
| tū | assentēris |
| is / ea / id | assentētur |
| nōs | assentēmur |
| vōs | assentēminī |
| eī / eae / ea | assententur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | assentārer |
| tū | assentārēris |
| is / ea / id | assentārētur |
| nōs | assentārēmur |
| vōs | assentārēminī |
| eī / eae / ea | assentārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | assentāre |
| vōs | assentāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | assentātor |
| is / ea / id | assentātor |
| eī / eae / ea | assentantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | assentārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | assentātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | assentātūrum esse |
Participium praesēns
| — | assentāns |
Participium futūrum
| — | assentātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | assentandī |
Gerundium (datīvus)
| — | assentandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | assentandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | assentandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | assentātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | assentātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | assentandus |