← Powrót do wyszukiwania

Meaning of rupieć | Babel Free

Noun masculine CEFR B1

/ˈru.pjɛt͡ɕ/

Definicje

stary, zepsuty lub zniszczony przedmiot
commonly
przedmiot bezużyteczny, niepotrzebny
commonly
stara, brzydka kobieta
colloquial, scornfully

Odpowiedniki

English clunker Cruft

Przykłady

“To nie radio, to zupełny rupieć.”

“Wyrzuć te wszystkie rupiecie!”

Poziom CEFR

B1

Intermediate
This word is part of the CEFR B1 vocabulary — intermediate level.

Zobacz także

rupieciarnia rupiecie rupnik ruptura rur rura