HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
Strona główna › Słownik › Polski › rupieć
Powrót do wyszukiwania

rupieć

Rzeczownik męski CEFR B1
ˈru.pjɛt͡ɕ

Definicje

  1. stary, zepsuty lub zniszczony przedmiot
    commonly
  2. przedmiot bezużyteczny, niepotrzebny
    commonly
  3. stara, brzydka kobieta
    colloquial, scornfully

Odpowiedniki

17 more languages

Przykłady

“To nie radio, to zupełny rupieć.”
“Wyrzuć te wszystkie rupiecie!”

Poziom CEFR

B1
Średniozaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR B1 — poziom średniozaawansowany.
See all B1 Polski words →

Zobacz także

rupieciarnia rupiecie rupnik ruptura rur rura

Naucz się tego słowa w kontekście

Zobacz rupieć w prawdziwych rozmowach w naszym darmowym kursie językowym.

Zacznij darmowy kurs

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free