HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
Strona główna › Słownik › Polski › namiestnik
Powrót do wyszukiwania

namiestnik

Rzeczownik męski CEFR B2
naˈmjɛst.ɲik

Definicje

  1. osoba sprawująca władzę nad określonym terytorium w imieniu panującego
  2. w I Rzeczypospolitej: stopień wojskowy w jeździe polskiego autoramentu, niższy oficer; zob. też namiestnik w Encyklopedii staropolskiej
  3. w starożytnym Rzymie: urzędnik, któremu powierzono władzę nad prowincją, miał kompetencje sądownicze i podatkowe
  4. zastępca
    obsolete
  5. osoba stojąca na czele namiestnictwa

Odpowiedniki

28 more languages

Poziom CEFR

B2
Wyższy średniozaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR B2 — poziom wyższy średniozaawansowany.
See all B2 Polski words →

Zobacz także

Namiestów namięta namiętność namiętności namiętny namiocik

Naucz się tego słowa w kontekście

Zobacz namiestnik w prawdziwych rozmowach w naszym darmowym kursie językowym.

Zacznij darmowy kurs

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free