HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
Strona główna › Słownik › Polski › kłóć
← Powrót do wyszukiwania

Znaczenie kłóć | Babel Free

Czasownik CEFR C2 Specialized
ˈkwut͡ɕ

Definicje

  1. to prick, to prickle
    archaic, imperfective, transitive
  2. second-person singular imperative of kłócić
    form-of, imperative, second-person, singular
  3. to prick oneself
    archaic, imperfective, reflexive

Conjugation

Browse the table or drill it — all tenses, moods, and persons of kłóć.

Full conjugation → Practice this verb →

Odpowiedniki

Čeština bodlina mravenčit píchání píchat trn
Deutsch kribbeln prickeln Stachel Stift
Ελληνικά αγκυλώνω
English prick prickle
Français aiguillon épine
日本語 ちくちく ちくちく
Polski kłuć ukłuć
Русский колотьё колючка терние

Poziom CEFR

C2
Biegłość
To słowo należy do słownictwa CEFR C2 — poziom biegłość.
See all C2 Polski words →

Zobacz także

kłócą kłócący kłócę kłóci kłócić kłócicie

Naucz się tego słowa w kontekście

Zobacz kłóć w prawdziwych rozmowach w naszym darmowym kursie językowym.

Zacznij darmowy kurs

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free