Meaning of kłócić | Babel Free
/ˈkwu.t͡ɕit͡ɕ/Definicje
- doprowadzać do kłótni, niezgody
- toczyć spór, spierać się
-
wprowadzać zamieszanie, zaburzać obsolete
- pozostawać w sprzeczności, nie pasować do czegoś
- gw. (Górny Śląsk) ubijać (masło)
Przykłady
“Ona kłóciła tych dwóch panów.”
“Nie będę – rzekł Hrabia – szczęścia Pani kłócił”
“Wczoraj kłóciliśmy się o pierwszeństwo pod prysznicem tak długo, aż zabrakło ciepłej wody.”
“Różowy kolor koszulki kłóci się z twoim ciemnym zarostem.”
Poziom CEFR
B2
Upper Intermediate
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.