HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← kłóć — definition

Conjugation of kłóć

Regular CEFR C2
ˈkwut͡ɕ

second-person singular imperative of kłócić Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
kłóć
Czas teraźniejszy
ja kolę
ty kolesz
on / ona / ono kole
my kolemy
wy kolecie
oni / one kolą
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja kłółem
ty kłółeś
on / ona / ono kłół
my kłóliśmy
wy kłóliście
oni / one kłóli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja kłółam
ty kłółaś
on / ona / ono kłóła
my kłółyśmy
wy kłółyście
oni / one kłóły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono kłóło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę kłół
ty będziesz kłół
on / ona / ono będzie kłół
my będziemy kłóli
wy będziecie kłóli
oni / one będą kłóli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę kłóła
ty będziesz kłóła
on / ona / ono będzie kłóła
my będziemy kłóły
wy będziecie kłóły
oni / one będą kłóły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie kłóło
Tryb rozkazujący
ty kól
my kólmy
wy kólcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary