Betekenis van oir | Babel Free

Definities

1. geheel van de personen die in rechte lijn van iemand afstammen
   obsolete
2. persoon die in rechte lijn van iemand afstamt
   figuratively, obsolete

Voorbeelden

“Wie heerst, die hoopt en doet om oir meer dan hij mag.”

“Bestraf hem niet. Dit is de vrome vechter die 't volk beschut, zijn⟳ eigen hof vernielt, zijn⟳ enig oir en erfgenaam' ontzielt.”

ERK-niveau