HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← surripio — definition

Conjugation of surripio

Regular CEFR B2
[sʊrˈrɪ.pi.oː]

to snatch away; to steal, pilfer, purloin, filch Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego surripiō
tū surripis
is / ea / id surripit
nōs surripimus
vōs surripitis
eī / eae / ea surripiunt
Indicātīvus imperfectum
ego surripiēbam
tū surripiēbās
is / ea / id surripiēbat
nōs surripiēbāmus
vōs surripiēbātis
eī / eae / ea surripiēbant
Indicātīvus futūrum
ego surripiam
tū surripiēs
is / ea / id surripiet
nōs surripiēmus
vōs surripiētis
eī / eae / ea surripient
Indicātīvus perfectum
ego surripuī
tū surripuistī
is / ea / id surripuit
nōs surripuimus
vōs surripuistis
eī / eae / ea surripuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego surripueram
tū surripuerās
is / ea / id surripuerat
nōs surripuerāmus
vōs surripuerātis
eī / eae / ea surripuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego surripuerō
tū surripueris
is / ea / id surripuerit
nōs surripuerimus
vōs surripueritis
eī / eae / ea surripuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego surripiam
tū surripiās
is / ea / id surripiat
nōs surripiāmus
vōs surripiātis
eī / eae / ea surripiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego surriperem
tū surriperēs
is / ea / id surriperet
nōs surriperēmus
vōs surriperētis
eī / eae / ea surriperent
Coniūnctīvus perfectum
ego surripuerim
tū surripuerīs
is / ea / id surripuerit
nōs surripuerīmus
vōs surripuerītis
eī / eae / ea surripuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego surripuissem
tū surripuissēs
is / ea / id surripuisset
nōs surripuissēmus
vōs surripuissētis
eī / eae / ea surripuissent
Imperātīvus praesēns
tū surripe
vōs surripite
Imperātīvus futūrum
tū surripitō
is / ea / id surripitō
vōs surripitōte
eī / eae / ea surripiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— surripere
Īnfīnītīvus perfectum
— surripuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— surreptūrum esse
Participium praesēns
— surripiēns
Participium futūrum
— surreptūrus
Gerundium (genitīvus)
— surripiendī
Gerundium (datīvus)
— surripiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— surripiendum
Gerundium (ablātīvus)
— surripiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— surreptum
Supīnum (ablātīvus)
— surreptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego surripior
tū surriperis
is / ea / id surripitur
nōs surripimur
vōs surripiminī
eī / eae / ea surripiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego surripiēbar
tū surripiēbāris
is / ea / id surripiēbātur
nōs surripiēbāmur
vōs surripiēbāminī
eī / eae / ea surripiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego surripiar
tū surripiēris
is / ea / id surripiētur
nōs surripiēmur
vōs surripiēminī
eī / eae / ea surripientur
Coniūnctīvus praesēns
ego surripiar
tū surripiāris
is / ea / id surripiātur
nōs surripiāmur
vōs surripiāminī
eī / eae / ea surripiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego surriperer
tū surriperēris
is / ea / id surriperētur
nōs surriperēmur
vōs surriperēminī
eī / eae / ea surriperentur
Imperātīvus praesēns
tū surripere
vōs surripiminī
Imperātīvus futūrum
tū surripitor
is / ea / id surripitor
eī / eae / ea surripiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— surripī
Īnfīnītīvus perfectum
— surreptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— surreptum īrī
Participium perfectum
— surreptus
Participium futūrum
— surripiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary