HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← surripio — definición

Conjugation of surripio

Regular CEFR B2
/[sʊrˈrɪ.pi.oː]/

to snatch away; to steal, pilfer, purloin, filch Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego surripiō
surripis
is / ea / id surripit
nōs surripimus
vōs surripitis
eī / eae / ea surripiunt
Indicātīvus imperfectum
ego surripiēbam
surripiēbās
is / ea / id surripiēbat
nōs surripiēbāmus
vōs surripiēbātis
eī / eae / ea surripiēbant
Indicātīvus futūrum
ego surripiam
surripiēs
is / ea / id surripiet
nōs surripiēmus
vōs surripiētis
eī / eae / ea surripient
Indicātīvus perfectum
ego surripuī
surripuistī
is / ea / id surripuit
nōs surripuimus
vōs surripuistis
eī / eae / ea surripuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego surripueram
surripuerās
is / ea / id surripuerat
nōs surripuerāmus
vōs surripuerātis
eī / eae / ea surripuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego surripuerō
surripueris
is / ea / id surripuerit
nōs surripuerimus
vōs surripueritis
eī / eae / ea surripuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego surripiam
surripiās
is / ea / id surripiat
nōs surripiāmus
vōs surripiātis
eī / eae / ea surripiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego surriperem
surriperēs
is / ea / id surriperet
nōs surriperēmus
vōs surriperētis
eī / eae / ea surriperent
Coniūnctīvus perfectum
ego surripuerim
surripuerīs
is / ea / id surripuerit
nōs surripuerīmus
vōs surripuerītis
eī / eae / ea surripuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego surripuissem
surripuissēs
is / ea / id surripuisset
nōs surripuissēmus
vōs surripuissētis
eī / eae / ea surripuissent
Imperātīvus praesēns
surripe
vōs surripite
Imperātīvus futūrum
surripitō
is / ea / id surripitō
vōs surripitōte
eī / eae / ea surripiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
surripere
Īnfīnītīvus perfectum
surripuisse
Īnfīnītīvus futūrum
surreptūrum esse
Participium praesēns
surripiēns
Participium futūrum
surreptūrus
Gerundium (genitīvus)
surripiendī
Gerundium (datīvus)
surripiendō
Gerundium (accūsātīvus)
surripiendum
Gerundium (ablātīvus)
surripiendō
Supīnum (accūsātīvus)
surreptum
Supīnum (ablātīvus)
surreptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego surripior
surriperis
is / ea / id surripitur
nōs surripimur
vōs surripiminī
eī / eae / ea surripiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego surripiēbar
surripiēbāris
is / ea / id surripiēbātur
nōs surripiēbāmur
vōs surripiēbāminī
eī / eae / ea surripiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego surripiar
surripiēris
is / ea / id surripiētur
nōs surripiēmur
vōs surripiēminī
eī / eae / ea surripientur
Coniūnctīvus praesēns
ego surripiar
surripiāris
is / ea / id surripiātur
nōs surripiāmur
vōs surripiāminī
eī / eae / ea surripiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego surriperer
surriperēris
is / ea / id surriperētur
nōs surriperēmur
vōs surriperēminī
eī / eae / ea surriperentur
Imperātīvus praesēns
surripere
vōs surripiminī
Imperātīvus futūrum
surripitor
is / ea / id surripitor
eī / eae / ea surripiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
surripī
Īnfīnītīvus perfectum
surreptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
surreptum īrī
Participium perfectum
surreptus
Participium futūrum
surripiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary