HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← surruo — definición

Conjugation of surruo

Regular CEFR B1
/[ˈsʊr.ru.oː]/

to overthrow or demolish Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego surruō
surruis
is / ea / id surruit
nōs surruimus
vōs surruitis
eī / eae / ea surruunt
Indicātīvus imperfectum
ego surruēbam
surruēbās
is / ea / id surruēbat
nōs surruēbāmus
vōs surruēbātis
eī / eae / ea surruēbant
Indicātīvus futūrum
ego surruam
surruēs
is / ea / id surruet
nōs surruēmus
vōs surruētis
eī / eae / ea surruent
Indicātīvus perfectum
ego surruī
surruistī
is / ea / id surruit
nōs surruimus
vōs surruistis
eī / eae / ea surruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego surrueram
surruerās
is / ea / id surruerat
nōs surruerāmus
vōs surruerātis
eī / eae / ea surruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego surruerō
surrueris
is / ea / id surruerit
nōs surruerimus
vōs surrueritis
eī / eae / ea surruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego surruam
surruās
is / ea / id surruat
nōs surruāmus
vōs surruātis
eī / eae / ea surruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego surruerem
surruerēs
is / ea / id surrueret
nōs surruerēmus
vōs surruerētis
eī / eae / ea surruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego surruerim
surruerīs
is / ea / id surruerit
nōs surruerīmus
vōs surruerītis
eī / eae / ea surruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego surruissem
surruissēs
is / ea / id surruisset
nōs surruissēmus
vōs surruissētis
eī / eae / ea surruissent
Imperātīvus praesēns
surrue
vōs surruite
Imperātīvus futūrum
surruitō
is / ea / id surruitō
vōs surruitōte
eī / eae / ea surruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
surruere
Īnfīnītīvus perfectum
surruisse
Īnfīnītīvus futūrum
surrutūrum esse
Participium praesēns
surruēns
Participium futūrum
surrutūrus
Gerundium (genitīvus)
surruendī
Gerundium (datīvus)
surruendō
Gerundium (accūsātīvus)
surruendum
Gerundium (ablātīvus)
surruendō
Supīnum (accūsātīvus)
surrutum
Supīnum (ablātīvus)
surrutū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego surruor
surrueris
is / ea / id surruitur
nōs surruimur
vōs surruiminī
eī / eae / ea surruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego surruēbar
surruēbāris
is / ea / id surruēbātur
nōs surruēbāmur
vōs surruēbāminī
eī / eae / ea surruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego surruar
surruēris
is / ea / id surruētur
nōs surruēmur
vōs surruēminī
eī / eae / ea surruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego surruar
surruāris
is / ea / id surruātur
nōs surruāmur
vōs surruāminī
eī / eae / ea surruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego surruerer
surruerēris
is / ea / id surruerētur
nōs surruerēmur
vōs surruerēminī
eī / eae / ea surruerentur
Imperātīvus praesēns
surruere
vōs surruiminī
Imperātīvus futūrum
surruitor
is / ea / id surruitor
eī / eae / ea surruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
surruī
Īnfīnītīvus perfectum
surrutum esse
Īnfīnītīvus futūrum
surrutum īrī
Participium perfectum
surrutus
Participium futūrum
surruendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary