HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← surrogo — definition

Conjugation of surrogo

Regular CEFR B1
[ˈsʊr.rɔ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego surrogō
tū surrogās
is / ea / id surrogat
nōs surrogāmus
vōs surrogātis
eī / eae / ea surrogant
Indicātīvus imperfectum
ego surrogābam
tū surrogābās
is / ea / id surrogābat
nōs surrogābāmus
vōs surrogābātis
eī / eae / ea surrogābant
Indicātīvus futūrum
ego surrogābō
tū surrogābis
is / ea / id surrogābit
nōs surrogābimus
vōs surrogābitis
eī / eae / ea surrogābunt
Indicātīvus perfectum
ego surrogāvī
tū surrogāvistī
is / ea / id surrogāvit
nōs surrogāvimus
vōs surrogāvistis
eī / eae / ea surrogāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego surrogāveram
tū surrogāverās
is / ea / id surrogāverat
nōs surrogāverāmus
vōs surrogāverātis
eī / eae / ea surrogāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego surrogāverō
tū surrogāveris
is / ea / id surrogāverit
nōs surrogāverimus
vōs surrogāveritis
eī / eae / ea surrogāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego surrogem
tū surrogēs
is / ea / id surroget
nōs surrogēmus
vōs surrogētis
eī / eae / ea surrogent
Coniūnctīvus imperfectum
ego surrogārem
tū surrogārēs
is / ea / id surrogāret
nōs surrogārēmus
vōs surrogārētis
eī / eae / ea surrogārent
Coniūnctīvus perfectum
ego surrogāverim
tū surrogāverīs
is / ea / id surrogāverit
nōs surrogāverīmus
vōs surrogāverītis
eī / eae / ea surrogāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego surrogāvissem
tū surrogāvissēs
is / ea / id surrogāvisset
nōs surrogāvissēmus
vōs surrogāvissētis
eī / eae / ea surrogāvissent
Imperātīvus praesēns
tū surrogā
vōs surrogāte
Imperātīvus futūrum
tū surrogātō
is / ea / id surrogātō
vōs surrogātōte
eī / eae / ea surrogantō
Īnfīnītīvus praesēns
— surrogāre
Īnfīnītīvus perfectum
— surrogāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— surrogātūrum esse
Participium praesēns
— surrogāns
Participium futūrum
— surrogātūrus
Gerundium (genitīvus)
— surrogandī
Gerundium (datīvus)
— surrogandō
Gerundium (accūsātīvus)
— surrogandum
Gerundium (ablātīvus)
— surrogandō
Supīnum (accūsātīvus)
— surrogātum
Supīnum (ablātīvus)
— surrogātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego surrogor
tū surrogāris
is / ea / id surrogātur
nōs surrogāmur
vōs surrogāminī
eī / eae / ea surrogantur
Indicātīvus imperfectum
ego surrogābar
tū surrogābāris
is / ea / id surrogābātur
nōs surrogābāmur
vōs surrogābāminī
eī / eae / ea surrogābantur
Indicātīvus futūrum
ego surrogābor
tū surrogāberis
is / ea / id surrogābitur
nōs surrogābimur
vōs surrogābiminī
eī / eae / ea surrogābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego surroger
tū surrogēris
is / ea / id surrogētur
nōs surrogēmur
vōs surrogēminī
eī / eae / ea surrogentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego surrogārer
tū surrogārēris
is / ea / id surrogārētur
nōs surrogārēmur
vōs surrogārēminī
eī / eae / ea surrogārentur
Imperātīvus praesēns
tū surrogāre
vōs surrogāminī
Imperātīvus futūrum
tū surrogātor
is / ea / id surrogātor
eī / eae / ea surrogantor
Īnfīnītīvus praesēns
— surrogārī
Īnfīnītīvus perfectum
— surrogātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— surrogātum īrī
Participium perfectum
— surrogātus
Participium futūrum
— surrogandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary