HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← surrogo — definición

Conjugation of surrogo

Regular CEFR B1
/[ˈsʊr.rɔ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego surrogō
surrogās
is / ea / id surrogat
nōs surrogāmus
vōs surrogātis
eī / eae / ea surrogant
Indicātīvus imperfectum
ego surrogābam
surrogābās
is / ea / id surrogābat
nōs surrogābāmus
vōs surrogābātis
eī / eae / ea surrogābant
Indicātīvus futūrum
ego surrogābō
surrogābis
is / ea / id surrogābit
nōs surrogābimus
vōs surrogābitis
eī / eae / ea surrogābunt
Indicātīvus perfectum
ego surrogāvī
surrogāvistī
is / ea / id surrogāvit
nōs surrogāvimus
vōs surrogāvistis
eī / eae / ea surrogāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego surrogāveram
surrogāverās
is / ea / id surrogāverat
nōs surrogāverāmus
vōs surrogāverātis
eī / eae / ea surrogāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego surrogāverō
surrogāveris
is / ea / id surrogāverit
nōs surrogāverimus
vōs surrogāveritis
eī / eae / ea surrogāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego surrogem
surrogēs
is / ea / id surroget
nōs surrogēmus
vōs surrogētis
eī / eae / ea surrogent
Coniūnctīvus imperfectum
ego surrogārem
surrogārēs
is / ea / id surrogāret
nōs surrogārēmus
vōs surrogārētis
eī / eae / ea surrogārent
Coniūnctīvus perfectum
ego surrogāverim
surrogāverīs
is / ea / id surrogāverit
nōs surrogāverīmus
vōs surrogāverītis
eī / eae / ea surrogāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego surrogāvissem
surrogāvissēs
is / ea / id surrogāvisset
nōs surrogāvissēmus
vōs surrogāvissētis
eī / eae / ea surrogāvissent
Imperātīvus praesēns
surrogā
vōs surrogāte
Imperātīvus futūrum
surrogātō
is / ea / id surrogātō
vōs surrogātōte
eī / eae / ea surrogantō
Īnfīnītīvus praesēns
surrogāre
Īnfīnītīvus perfectum
surrogāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
surrogātūrum esse
Participium praesēns
surrogāns
Participium futūrum
surrogātūrus
Gerundium (genitīvus)
surrogandī
Gerundium (datīvus)
surrogandō
Gerundium (accūsātīvus)
surrogandum
Gerundium (ablātīvus)
surrogandō
Supīnum (accūsātīvus)
surrogātum
Supīnum (ablātīvus)
surrogātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego surrogor
surrogāris
is / ea / id surrogātur
nōs surrogāmur
vōs surrogāminī
eī / eae / ea surrogantur
Indicātīvus imperfectum
ego surrogābar
surrogābāris
is / ea / id surrogābātur
nōs surrogābāmur
vōs surrogābāminī
eī / eae / ea surrogābantur
Indicātīvus futūrum
ego surrogābor
surrogāberis
is / ea / id surrogābitur
nōs surrogābimur
vōs surrogābiminī
eī / eae / ea surrogābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego surroger
surrogēris
is / ea / id surrogētur
nōs surrogēmur
vōs surrogēminī
eī / eae / ea surrogentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego surrogārer
surrogārēris
is / ea / id surrogārētur
nōs surrogārēmur
vōs surrogārēminī
eī / eae / ea surrogārentur
Imperātīvus praesēns
surrogāre
vōs surrogāminī
Imperātīvus futūrum
surrogātor
is / ea / id surrogātor
eī / eae / ea surrogantor
Īnfīnītīvus praesēns
surrogārī
Īnfīnītīvus perfectum
surrogātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
surrogātum īrī
Participium perfectum
surrogātus
Participium futūrum
surrogandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary