HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeligo — definition

Conjugation of praeligo

Regular CEFR B2
[ˈprae̯.lɪ.ɡoː]

to tether Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeligō
tū praeligās
is / ea / id praeligat
nōs praeligāmus
vōs praeligātis
eī / eae / ea praeligant
Indicātīvus imperfectum
ego praeligābam
tū praeligābās
is / ea / id praeligābat
nōs praeligābāmus
vōs praeligābātis
eī / eae / ea praeligābant
Indicātīvus futūrum
ego praeligābō
tū praeligābis
is / ea / id praeligābit
nōs praeligābimus
vōs praeligābitis
eī / eae / ea praeligābunt
Indicātīvus perfectum
ego praeligāvī
tū praeligāvistī
is / ea / id praeligāvit
nōs praeligāvimus
vōs praeligāvistis
eī / eae / ea praeligāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praeligāveram
tū praeligāverās
is / ea / id praeligāverat
nōs praeligāverāmus
vōs praeligāverātis
eī / eae / ea praeligāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praeligāverō
tū praeligāveris
is / ea / id praeligāverit
nōs praeligāverimus
vōs praeligāveritis
eī / eae / ea praeligāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeligem
tū praeligēs
is / ea / id praeliget
nōs praeligēmus
vōs praeligētis
eī / eae / ea praeligent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeligārem
tū praeligārēs
is / ea / id praeligāret
nōs praeligārēmus
vōs praeligārētis
eī / eae / ea praeligārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praeligāverim
tū praeligāverīs
is / ea / id praeligāverit
nōs praeligāverīmus
vōs praeligāverītis
eī / eae / ea praeligāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praeligāvissem
tū praeligāvissēs
is / ea / id praeligāvisset
nōs praeligāvissēmus
vōs praeligāvissētis
eī / eae / ea praeligāvissent
Imperātīvus praesēns
tū praeligā
vōs praeligāte
Imperātīvus futūrum
tū praeligātō
is / ea / id praeligātō
vōs praeligātōte
eī / eae / ea praeligantō
Īnfīnītīvus praesēns
— praeligāre
Īnfīnītīvus perfectum
— praeligāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praeligātūrum esse
Participium praesēns
— praeligāns
Participium futūrum
— praeligātūrus
Gerundium (genitīvus)
— praeligandī
Gerundium (datīvus)
— praeligandō
Gerundium (accūsātīvus)
— praeligandum
Gerundium (ablātīvus)
— praeligandō
Supīnum (accūsātīvus)
— praeligātum
Supīnum (ablātīvus)
— praeligātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeligor
tū praeligāris
is / ea / id praeligātur
nōs praeligāmur
vōs praeligāminī
eī / eae / ea praeligantur
Indicātīvus imperfectum
ego praeligābar
tū praeligābāris
is / ea / id praeligābātur
nōs praeligābāmur
vōs praeligābāminī
eī / eae / ea praeligābantur
Indicātīvus futūrum
ego praeligābor
tū praeligāberis
is / ea / id praeligābitur
nōs praeligābimur
vōs praeligābiminī
eī / eae / ea praeligābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeliger
tū praeligēris
is / ea / id praeligētur
nōs praeligēmur
vōs praeligēminī
eī / eae / ea praeligentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeligārer
tū praeligārēris
is / ea / id praeligārētur
nōs praeligārēmur
vōs praeligārēminī
eī / eae / ea praeligārentur
Imperātīvus praesēns
tū praeligāre
vōs praeligāminī
Imperātīvus futūrum
tū praeligātor
is / ea / id praeligātor
eī / eae / ea praeligantor
Īnfīnītīvus praesēns
— praeligārī
Īnfīnītīvus perfectum
— praeligātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praeligātum īrī
Participium perfectum
— praeligātus
Participium futūrum
— praeligandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary