HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeligo — definición

Conjugation of praeligo

Regular CEFR B2
/[ˈprae̯.lɪ.ɡoː]/

to tether Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeligō
praeligās
is / ea / id praeligat
nōs praeligāmus
vōs praeligātis
eī / eae / ea praeligant
Indicātīvus imperfectum
ego praeligābam
praeligābās
is / ea / id praeligābat
nōs praeligābāmus
vōs praeligābātis
eī / eae / ea praeligābant
Indicātīvus futūrum
ego praeligābō
praeligābis
is / ea / id praeligābit
nōs praeligābimus
vōs praeligābitis
eī / eae / ea praeligābunt
Indicātīvus perfectum
ego praeligāvī
praeligāvistī
is / ea / id praeligāvit
nōs praeligāvimus
vōs praeligāvistis
eī / eae / ea praeligāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praeligāveram
praeligāverās
is / ea / id praeligāverat
nōs praeligāverāmus
vōs praeligāverātis
eī / eae / ea praeligāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praeligāverō
praeligāveris
is / ea / id praeligāverit
nōs praeligāverimus
vōs praeligāveritis
eī / eae / ea praeligāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeligem
praeligēs
is / ea / id praeliget
nōs praeligēmus
vōs praeligētis
eī / eae / ea praeligent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeligārem
praeligārēs
is / ea / id praeligāret
nōs praeligārēmus
vōs praeligārētis
eī / eae / ea praeligārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praeligāverim
praeligāverīs
is / ea / id praeligāverit
nōs praeligāverīmus
vōs praeligāverītis
eī / eae / ea praeligāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praeligāvissem
praeligāvissēs
is / ea / id praeligāvisset
nōs praeligāvissēmus
vōs praeligāvissētis
eī / eae / ea praeligāvissent
Imperātīvus praesēns
praeligā
vōs praeligāte
Imperātīvus futūrum
praeligātō
is / ea / id praeligātō
vōs praeligātōte
eī / eae / ea praeligantō
Īnfīnītīvus praesēns
praeligāre
Īnfīnītīvus perfectum
praeligāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
praeligātūrum esse
Participium praesēns
praeligāns
Participium futūrum
praeligātūrus
Gerundium (genitīvus)
praeligandī
Gerundium (datīvus)
praeligandō
Gerundium (accūsātīvus)
praeligandum
Gerundium (ablātīvus)
praeligandō
Supīnum (accūsātīvus)
praeligātum
Supīnum (ablātīvus)
praeligātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeligor
praeligāris
is / ea / id praeligātur
nōs praeligāmur
vōs praeligāminī
eī / eae / ea praeligantur
Indicātīvus imperfectum
ego praeligābar
praeligābāris
is / ea / id praeligābātur
nōs praeligābāmur
vōs praeligābāminī
eī / eae / ea praeligābantur
Indicātīvus futūrum
ego praeligābor
praeligāberis
is / ea / id praeligābitur
nōs praeligābimur
vōs praeligābiminī
eī / eae / ea praeligābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeliger
praeligēris
is / ea / id praeligētur
nōs praeligēmur
vōs praeligēminī
eī / eae / ea praeligentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeligārer
praeligārēris
is / ea / id praeligārētur
nōs praeligārēmur
vōs praeligārēminī
eī / eae / ea praeligārentur
Imperātīvus praesēns
praeligāre
vōs praeligāminī
Imperātīvus futūrum
praeligātor
is / ea / id praeligātor
eī / eae / ea praeligantor
Īnfīnītīvus praesēns
praeligārī
Īnfīnītīvus perfectum
praeligātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praeligātum īrī
Participium perfectum
praeligātus
Participium futūrum
praeligandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary