Conjugation of praemando
/[prae̯ˈman.doː]/to explain accurately and clearly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praemandō |
| tū | praemandās |
| is / ea / id | praemandat |
| nōs | praemandāmus |
| vōs | praemandātis |
| eī / eae / ea | praemandant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praemandābam |
| tū | praemandābās |
| is / ea / id | praemandābat |
| nōs | praemandābāmus |
| vōs | praemandābātis |
| eī / eae / ea | praemandābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praemandābō |
| tū | praemandābis |
| is / ea / id | praemandābit |
| nōs | praemandābimus |
| vōs | praemandābitis |
| eī / eae / ea | praemandābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | praemandāvī |
| tū | praemandāvistī |
| is / ea / id | praemandāvit |
| nōs | praemandāvimus |
| vōs | praemandāvistis |
| eī / eae / ea | praemandāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praemandāveram |
| tū | praemandāverās |
| is / ea / id | praemandāverat |
| nōs | praemandāverāmus |
| vōs | praemandāverātis |
| eī / eae / ea | praemandāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praemandāverō |
| tū | praemandāveris |
| is / ea / id | praemandāverit |
| nōs | praemandāverimus |
| vōs | praemandāveritis |
| eī / eae / ea | praemandāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praemandem |
| tū | praemandēs |
| is / ea / id | praemandet |
| nōs | praemandēmus |
| vōs | praemandētis |
| eī / eae / ea | praemandent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praemandārem |
| tū | praemandārēs |
| is / ea / id | praemandāret |
| nōs | praemandārēmus |
| vōs | praemandārētis |
| eī / eae / ea | praemandārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praemandāverim |
| tū | praemandāverīs |
| is / ea / id | praemandāverit |
| nōs | praemandāverīmus |
| vōs | praemandāverītis |
| eī / eae / ea | praemandāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praemandāvissem |
| tū | praemandāvissēs |
| is / ea / id | praemandāvisset |
| nōs | praemandāvissēmus |
| vōs | praemandāvissētis |
| eī / eae / ea | praemandāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praemandā |
| vōs | praemandāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praemandātō |
| is / ea / id | praemandātō |
| vōs | praemandātōte |
| eī / eae / ea | praemandantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praemandāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praemandāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praemandātūrum esse |
Participium praesēns
| — | praemandāns |
Participium futūrum
| — | praemandātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praemandandī |
Gerundium (datīvus)
| — | praemandandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praemandandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praemandandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praemandātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praemandātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praemandor |
| tū | praemandāris |
| is / ea / id | praemandātur |
| nōs | praemandāmur |
| vōs | praemandāminī |
| eī / eae / ea | praemandantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praemandābar |
| tū | praemandābāris |
| is / ea / id | praemandābātur |
| nōs | praemandābāmur |
| vōs | praemandābāminī |
| eī / eae / ea | praemandābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praemandābor |
| tū | praemandāberis |
| is / ea / id | praemandābitur |
| nōs | praemandābimur |
| vōs | praemandābiminī |
| eī / eae / ea | praemandābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praemander |
| tū | praemandēris |
| is / ea / id | praemandētur |
| nōs | praemandēmur |
| vōs | praemandēminī |
| eī / eae / ea | praemandentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praemandārer |
| tū | praemandārēris |
| is / ea / id | praemandārētur |
| nōs | praemandārēmur |
| vōs | praemandārēminī |
| eī / eae / ea | praemandārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praemandāre |
| vōs | praemandāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praemandātor |
| is / ea / id | praemandātor |
| eī / eae / ea | praemandantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praemandārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praemandātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praemandātum īrī |
Participium perfectum
| — | praemandātus |
Participium futūrum
| — | praemandandus |