Conjugation of praemitto
/[prae̯ˈmɪt.toː]/to send forth or forward or ahead Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praemittō |
| tū | praemittis |
| is / ea / id | praemittit |
| nōs | praemittimus |
| vōs | praemittitis |
| eī / eae / ea | praemittunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praemittēbam |
| tū | praemittēbās |
| is / ea / id | praemittēbat |
| nōs | praemittēbāmus |
| vōs | praemittēbātis |
| eī / eae / ea | praemittēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praemittam |
| tū | praemittēs |
| is / ea / id | praemittet |
| nōs | praemittēmus |
| vōs | praemittētis |
| eī / eae / ea | praemittent |
Indicātīvus perfectum
| ego | praemīsī |
| tū | praemīsistī |
| is / ea / id | praemīsit |
| nōs | praemīsimus |
| vōs | praemīsistis |
| eī / eae / ea | praemīsērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praemīseram |
| tū | praemīserās |
| is / ea / id | praemīserat |
| nōs | praemīserāmus |
| vōs | praemīserātis |
| eī / eae / ea | praemīserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praemīserō |
| tū | praemīseris |
| is / ea / id | praemīserit |
| nōs | praemīserimus |
| vōs | praemīseritis |
| eī / eae / ea | praemīserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praemittam |
| tū | praemittās |
| is / ea / id | praemittat |
| nōs | praemittāmus |
| vōs | praemittātis |
| eī / eae / ea | praemittant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praemitterem |
| tū | praemitterēs |
| is / ea / id | praemitteret |
| nōs | praemitterēmus |
| vōs | praemitterētis |
| eī / eae / ea | praemitterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praemīserim |
| tū | praemīserīs |
| is / ea / id | praemīserit |
| nōs | praemīserīmus |
| vōs | praemīserītis |
| eī / eae / ea | praemīserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praemīsissem |
| tū | praemīsissēs |
| is / ea / id | praemīsisset |
| nōs | praemīsissēmus |
| vōs | praemīsissētis |
| eī / eae / ea | praemīsissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praemitte |
| vōs | praemittite |
Imperātīvus futūrum
| tū | praemittitō |
| is / ea / id | praemittitō |
| vōs | praemittitōte |
| eī / eae / ea | praemittuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praemittere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praemīsisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praemissūrum esse |
Participium praesēns
| — | praemittēns |
Participium futūrum
| — | praemissūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praemittendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praemittendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praemittendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praemittendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praemissum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praemissū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praemittor |
| tū | praemitteris |
| is / ea / id | praemittitur |
| nōs | praemittimur |
| vōs | praemittiminī |
| eī / eae / ea | praemittuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praemittēbar |
| tū | praemittēbāris |
| is / ea / id | praemittēbātur |
| nōs | praemittēbāmur |
| vōs | praemittēbāminī |
| eī / eae / ea | praemittēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praemittar |
| tū | praemittēris |
| is / ea / id | praemittētur |
| nōs | praemittēmur |
| vōs | praemittēminī |
| eī / eae / ea | praemittentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praemittar |
| tū | praemittāris |
| is / ea / id | praemittātur |
| nōs | praemittāmur |
| vōs | praemittāminī |
| eī / eae / ea | praemittantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praemitterer |
| tū | praemitterēris |
| is / ea / id | praemitterētur |
| nōs | praemitterēmur |
| vōs | praemitterēminī |
| eī / eae / ea | praemitterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praemittere |
| vōs | praemittiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praemittitor |
| is / ea / id | praemittitor |
| eī / eae / ea | praemittuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praemittī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praemissum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praemissum īrī |
Participium perfectum
| — | praemissus |
Participium futūrum
| — | praemittendus |