HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praemitto — definition

Conjugation of praemitto

Regular CEFR B2
[prae̯ˈmɪt.toː]

to send forth or forward or ahead Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praemittō
tū praemittis
is / ea / id praemittit
nōs praemittimus
vōs praemittitis
eī / eae / ea praemittunt
Indicātīvus imperfectum
ego praemittēbam
tū praemittēbās
is / ea / id praemittēbat
nōs praemittēbāmus
vōs praemittēbātis
eī / eae / ea praemittēbant
Indicātīvus futūrum
ego praemittam
tū praemittēs
is / ea / id praemittet
nōs praemittēmus
vōs praemittētis
eī / eae / ea praemittent
Indicātīvus perfectum
ego praemīsī
tū praemīsistī
is / ea / id praemīsit
nōs praemīsimus
vōs praemīsistis
eī / eae / ea praemīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praemīseram
tū praemīserās
is / ea / id praemīserat
nōs praemīserāmus
vōs praemīserātis
eī / eae / ea praemīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praemīserō
tū praemīseris
is / ea / id praemīserit
nōs praemīserimus
vōs praemīseritis
eī / eae / ea praemīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego praemittam
tū praemittās
is / ea / id praemittat
nōs praemittāmus
vōs praemittātis
eī / eae / ea praemittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praemitterem
tū praemitterēs
is / ea / id praemitteret
nōs praemitterēmus
vōs praemitterētis
eī / eae / ea praemitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego praemīserim
tū praemīserīs
is / ea / id praemīserit
nōs praemīserīmus
vōs praemīserītis
eī / eae / ea praemīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praemīsissem
tū praemīsissēs
is / ea / id praemīsisset
nōs praemīsissēmus
vōs praemīsissētis
eī / eae / ea praemīsissent
Imperātīvus praesēns
tū praemitte
vōs praemittite
Imperātīvus futūrum
tū praemittitō
is / ea / id praemittitō
vōs praemittitōte
eī / eae / ea praemittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praemittere
Īnfīnītīvus perfectum
— praemīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praemissūrum esse
Participium praesēns
— praemittēns
Participium futūrum
— praemissūrus
Gerundium (genitīvus)
— praemittendī
Gerundium (datīvus)
— praemittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praemittendum
Gerundium (ablātīvus)
— praemittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praemissum
Supīnum (ablātīvus)
— praemissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praemittor
tū praemitteris
is / ea / id praemittitur
nōs praemittimur
vōs praemittiminī
eī / eae / ea praemittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praemittēbar
tū praemittēbāris
is / ea / id praemittēbātur
nōs praemittēbāmur
vōs praemittēbāminī
eī / eae / ea praemittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praemittar
tū praemittēris
is / ea / id praemittētur
nōs praemittēmur
vōs praemittēminī
eī / eae / ea praemittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praemittar
tū praemittāris
is / ea / id praemittātur
nōs praemittāmur
vōs praemittāminī
eī / eae / ea praemittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praemitterer
tū praemitterēris
is / ea / id praemitterētur
nōs praemitterēmur
vōs praemitterēminī
eī / eae / ea praemitterentur
Imperātīvus praesēns
tū praemittere
vōs praemittiminī
Imperātīvus futūrum
tū praemittitor
is / ea / id praemittitor
eī / eae / ea praemittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praemittī
Īnfīnītīvus perfectum
— praemissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praemissum īrī
Participium perfectum
— praemissus
Participium futūrum
— praemittendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary