Conjugation of praemolior
[prae̯ˈmoː.li.ɔr]to make preparations beforehand Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praemōlior |
| tū | praemōlīris |
| is / ea / id | praemōlītur |
| nōs | praemōlīmur |
| vōs | praemōlīminī |
| eī / eae / ea | praemōliuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praemōliēbar |
| tū | praemōliēbāris |
| is / ea / id | praemōliēbātur |
| nōs | praemōliēbāmur |
| vōs | praemōliēbāminī |
| eī / eae / ea | praemōliēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praemōliar |
| tū | praemōliēris |
| is / ea / id | praemōliētur |
| nōs | praemōliēmur |
| vōs | praemōliēminī |
| eī / eae / ea | praemōlientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praemōliar |
| tū | praemōliāris |
| is / ea / id | praemōliātur |
| nōs | praemōliāmur |
| vōs | praemōliāminī |
| eī / eae / ea | praemōliantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praemōlīrer |
| tū | praemōlīrēris |
| is / ea / id | praemōlīrētur |
| nōs | praemōlīrēmur |
| vōs | praemōlīrēminī |
| eī / eae / ea | praemōlīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praemōlīre |
| vōs | praemōlīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praemōlītor |
| is / ea / id | praemōlītor |
| eī / eae / ea | praemōliuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praemōlīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praemōlītum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praemōlītūrum esse |
Participium praesēns
| — | praemōliēns |
Participium futūrum
| — | praemōlītūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praemōliendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praemōliendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praemōliendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praemōliendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praemōlītum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praemōlītū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | praemōliendus |