HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praenosco — definición

Conjugation of praenosco

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈnoːs.koː]/

to foreknow Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praenōscō
praenōscis
is / ea / id praenōscit
nōs praenōscimus
vōs praenōscitis
eī / eae / ea praenōscunt
Indicātīvus imperfectum
ego praenōscēbam
praenōscēbās
is / ea / id praenōscēbat
nōs praenōscēbāmus
vōs praenōscēbātis
eī / eae / ea praenōscēbant
Indicātīvus futūrum
ego praenōscam
praenōscēs
is / ea / id praenōscet
nōs praenōscēmus
vōs praenōscētis
eī / eae / ea praenōscent
Indicātīvus perfectum
ego praenōvī
praenōvistī
is / ea / id praenōvit
nōs praenōvimus
vōs praenōvistis
eī / eae / ea praenōvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praenōveram
praenōverās
is / ea / id praenōverat
nōs praenōverāmus
vōs praenōverātis
eī / eae / ea praenōverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praenōverō
praenōveris
is / ea / id praenōverit
nōs praenōverimus
vōs praenōveritis
eī / eae / ea praenōverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praenōscam
praenōscās
is / ea / id praenōscat
nōs praenōscāmus
vōs praenōscātis
eī / eae / ea praenōscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praenōscerem
praenōscerēs
is / ea / id praenōsceret
nōs praenōscerēmus
vōs praenōscerētis
eī / eae / ea praenōscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praenōverim
praenōverīs
is / ea / id praenōverit
nōs praenōverīmus
vōs praenōverītis
eī / eae / ea praenōverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praenōvissem
praenōvissēs
is / ea / id praenōvisset
nōs praenōvissēmus
vōs praenōvissētis
eī / eae / ea praenōvissent
Imperātīvus praesēns
praenōsce
vōs praenōscite
Imperātīvus futūrum
praenōscitō
is / ea / id praenōscitō
vōs praenōscitōte
eī / eae / ea praenōscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praenōscere
Īnfīnītīvus perfectum
praenōvisse
Īnfīnītīvus futūrum
praenōtūrum esse
Participium praesēns
praenōscēns
Participium futūrum
praenōtūrus
Gerundium (genitīvus)
praenōscendī
Gerundium (datīvus)
praenōscendō
Gerundium (accūsātīvus)
praenōscendum
Gerundium (ablātīvus)
praenōscendō
Supīnum (accūsātīvus)
praenōtum
Supīnum (ablātīvus)
praenōtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praenōscor
praenōsceris
is / ea / id praenōscitur
nōs praenōscimur
vōs praenōsciminī
eī / eae / ea praenōscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praenōscēbar
praenōscēbāris
is / ea / id praenōscēbātur
nōs praenōscēbāmur
vōs praenōscēbāminī
eī / eae / ea praenōscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praenōscar
praenōscēris
is / ea / id praenōscētur
nōs praenōscēmur
vōs praenōscēminī
eī / eae / ea praenōscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praenōscar
praenōscāris
is / ea / id praenōscātur
nōs praenōscāmur
vōs praenōscāminī
eī / eae / ea praenōscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praenōscerer
praenōscerēris
is / ea / id praenōscerētur
nōs praenōscerēmur
vōs praenōscerēminī
eī / eae / ea praenōscerentur
Imperātīvus praesēns
praenōscere
vōs praenōsciminī
Imperātīvus futūrum
praenōscitor
is / ea / id praenōscitor
eī / eae / ea praenōscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praenōscī
Īnfīnītīvus perfectum
praenōtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praenōtum īrī
Participium perfectum
praenōtus
Participium futūrum
praenōscendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary