Conjugation of praenoto
/[ˈprae̯.nɔ.toː]/dative/ablative masculine/neuter singular of praenōtus Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praenotō |
| tū | praenotās |
| is / ea / id | praenotat |
| nōs | praenotāmus |
| vōs | praenotātis |
| eī / eae / ea | praenotant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praenotābam |
| tū | praenotābās |
| is / ea / id | praenotābat |
| nōs | praenotābāmus |
| vōs | praenotābātis |
| eī / eae / ea | praenotābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praenotābō |
| tū | praenotābis |
| is / ea / id | praenotābit |
| nōs | praenotābimus |
| vōs | praenotābitis |
| eī / eae / ea | praenotābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | praenotāvī |
| tū | praenotāvistī |
| is / ea / id | praenotāvit |
| nōs | praenotāvimus |
| vōs | praenotāvistis |
| eī / eae / ea | praenotāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praenotāveram |
| tū | praenotāverās |
| is / ea / id | praenotāverat |
| nōs | praenotāverāmus |
| vōs | praenotāverātis |
| eī / eae / ea | praenotāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praenotāverō |
| tū | praenotāveris |
| is / ea / id | praenotāverit |
| nōs | praenotāverimus |
| vōs | praenotāveritis |
| eī / eae / ea | praenotāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praenotem |
| tū | praenotēs |
| is / ea / id | praenotet |
| nōs | praenotēmus |
| vōs | praenotētis |
| eī / eae / ea | praenotent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praenotārem |
| tū | praenotārēs |
| is / ea / id | praenotāret |
| nōs | praenotārēmus |
| vōs | praenotārētis |
| eī / eae / ea | praenotārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praenotāverim |
| tū | praenotāverīs |
| is / ea / id | praenotāverit |
| nōs | praenotāverīmus |
| vōs | praenotāverītis |
| eī / eae / ea | praenotāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praenotāvissem |
| tū | praenotāvissēs |
| is / ea / id | praenotāvisset |
| nōs | praenotāvissēmus |
| vōs | praenotāvissētis |
| eī / eae / ea | praenotāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praenotā |
| vōs | praenotāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praenotātō |
| is / ea / id | praenotātō |
| vōs | praenotātōte |
| eī / eae / ea | praenotantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praenotāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praenotāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praenotātūrum esse |
Participium praesēns
| — | praenotāns |
Participium futūrum
| — | praenotātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praenotandī |
Gerundium (datīvus)
| — | praenotandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praenotandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praenotandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praenotātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praenotātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praenotor |
| tū | praenotāris |
| is / ea / id | praenotātur |
| nōs | praenotāmur |
| vōs | praenotāminī |
| eī / eae / ea | praenotantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praenotābar |
| tū | praenotābāris |
| is / ea / id | praenotābātur |
| nōs | praenotābāmur |
| vōs | praenotābāminī |
| eī / eae / ea | praenotābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praenotābor |
| tū | praenotāberis |
| is / ea / id | praenotābitur |
| nōs | praenotābimur |
| vōs | praenotābiminī |
| eī / eae / ea | praenotābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praenoter |
| tū | praenotēris |
| is / ea / id | praenotētur |
| nōs | praenotēmur |
| vōs | praenotēminī |
| eī / eae / ea | praenotentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praenotārer |
| tū | praenotārēris |
| is / ea / id | praenotārētur |
| nōs | praenotārēmur |
| vōs | praenotārēminī |
| eī / eae / ea | praenotārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praenotāre |
| vōs | praenotāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praenotātor |
| is / ea / id | praenotātor |
| eī / eae / ea | praenotantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praenotārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praenotātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praenotātum īrī |
Participium perfectum
| — | praenotātus |
Participium futūrum
| — | praenotandus |