Conjugation of praemoveo
/[prae̯ˈmɔ.we.oː]/to move beforehand, stir greatly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praemoveō |
| tū | praemovēs |
| is / ea / id | praemovet |
| nōs | praemovēmus |
| vōs | praemovētis |
| eī / eae / ea | praemovent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praemovēbam |
| tū | praemovēbās |
| is / ea / id | praemovēbat |
| nōs | praemovēbāmus |
| vōs | praemovēbātis |
| eī / eae / ea | praemovēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praemovēbō |
| tū | praemovēbis |
| is / ea / id | praemovēbit |
| nōs | praemovēbimus |
| vōs | praemovēbitis |
| eī / eae / ea | praemovēbunt |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praemoveam |
| tū | praemoveās |
| is / ea / id | praemoveat |
| nōs | praemoveāmus |
| vōs | praemoveātis |
| eī / eae / ea | praemoveant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praemovērem |
| tū | praemovērēs |
| is / ea / id | praemovēret |
| nōs | praemovērēmus |
| vōs | praemovērētis |
| eī / eae / ea | praemovērent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praemovē |
| vōs | praemovēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praemovētō |
| is / ea / id | praemovētō |
| vōs | praemovētōte |
| eī / eae / ea | praemoventō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praemovēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praemōtūrum fuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praemōtūrum esse |
Participium praesēns
| — | praemovēns |
Participium futūrum
| — | praemōtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praemovendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praemovendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praemovendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praemovendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praemōtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praemōtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praemoveor |
| tū | praemovēris |
| is / ea / id | praemovētur |
| nōs | praemovēmur |
| vōs | praemovēminī |
| eī / eae / ea | praemoventur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praemovēbar |
| tū | praemovēbāris |
| is / ea / id | praemovēbātur |
| nōs | praemovēbāmur |
| vōs | praemovēbāminī |
| eī / eae / ea | praemovēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praemovēbor |
| tū | praemovēberis |
| is / ea / id | praemovēbitur |
| nōs | praemovēbimur |
| vōs | praemovēbiminī |
| eī / eae / ea | praemovēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praemovear |
| tū | praemoveāris |
| is / ea / id | praemoveātur |
| nōs | praemoveāmur |
| vōs | praemoveāminī |
| eī / eae / ea | praemoveantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praemovērer |
| tū | praemovērēris |
| is / ea / id | praemovērētur |
| nōs | praemovērēmur |
| vōs | praemovērēminī |
| eī / eae / ea | praemovērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praemovēre |
| vōs | praemovēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praemovētor |
| is / ea / id | praemovētor |
| eī / eae / ea | praemoventor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praemovērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praemōtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praemōtum īrī |
Participium perfectum
| — | praemōtus |
Participium futūrum
| — | praemovendus |