Conjugation of praeludo
/[prae̯ˈɫuː.doː]/to play beforehand (as practice) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praelūdō |
| tū | praelūdis |
| is / ea / id | praelūdit |
| nōs | praelūdimus |
| vōs | praelūditis |
| eī / eae / ea | praelūdunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praelūdēbam |
| tū | praelūdēbās |
| is / ea / id | praelūdēbat |
| nōs | praelūdēbāmus |
| vōs | praelūdēbātis |
| eī / eae / ea | praelūdēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praelūdam |
| tū | praelūdēs |
| is / ea / id | praelūdet |
| nōs | praelūdēmus |
| vōs | praelūdētis |
| eī / eae / ea | praelūdent |
Indicātīvus perfectum
| ego | praelūsī |
| tū | praelūsistī |
| is / ea / id | praelūsit |
| nōs | praelūsimus |
| vōs | praelūsistis |
| eī / eae / ea | praelūsērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praelūseram |
| tū | praelūserās |
| is / ea / id | praelūserat |
| nōs | praelūserāmus |
| vōs | praelūserātis |
| eī / eae / ea | praelūserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praelūserō |
| tū | praelūseris |
| is / ea / id | praelūserit |
| nōs | praelūserimus |
| vōs | praelūseritis |
| eī / eae / ea | praelūserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praelūdam |
| tū | praelūdās |
| is / ea / id | praelūdat |
| nōs | praelūdāmus |
| vōs | praelūdātis |
| eī / eae / ea | praelūdant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praelūderem |
| tū | praelūderēs |
| is / ea / id | praelūderet |
| nōs | praelūderēmus |
| vōs | praelūderētis |
| eī / eae / ea | praelūderent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praelūserim |
| tū | praelūserīs |
| is / ea / id | praelūserit |
| nōs | praelūserīmus |
| vōs | praelūserītis |
| eī / eae / ea | praelūserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praelūsissem |
| tū | praelūsissēs |
| is / ea / id | praelūsisset |
| nōs | praelūsissēmus |
| vōs | praelūsissētis |
| eī / eae / ea | praelūsissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praelūde |
| vōs | praelūdite |
Imperātīvus futūrum
| tū | praelūditō |
| is / ea / id | praelūditō |
| vōs | praelūditōte |
| eī / eae / ea | praelūduntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praelūdere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praelūsisse |
Participium praesēns
| — | praelūdēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | praelūdendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praelūdendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praelūdendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praelūdendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praelūdor |
| tū | praelūderis |
| is / ea / id | praelūditur |
| nōs | praelūdimur |
| vōs | praelūdiminī |
| eī / eae / ea | praelūduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praelūdēbar |
| tū | praelūdēbāris |
| is / ea / id | praelūdēbātur |
| nōs | praelūdēbāmur |
| vōs | praelūdēbāminī |
| eī / eae / ea | praelūdēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praelūdar |
| tū | praelūdēris |
| is / ea / id | praelūdētur |
| nōs | praelūdēmur |
| vōs | praelūdēminī |
| eī / eae / ea | praelūdentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praelūdar |
| tū | praelūdāris |
| is / ea / id | praelūdātur |
| nōs | praelūdāmur |
| vōs | praelūdāminī |
| eī / eae / ea | praelūdantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praelūderer |
| tū | praelūderēris |
| is / ea / id | praelūderētur |
| nōs | praelūderēmur |
| vōs | praelūderēminī |
| eī / eae / ea | praelūderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praelūdere |
| vōs | praelūdiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praelūditor |
| is / ea / id | praelūditor |
| eī / eae / ea | praelūduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praelūdī |
Participium futūrum
| — | praelūdendus |