Conjugation of praegredior
[prae̯ˈɡrɛ.di.ɔr]to precede (go ahead or before) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praegredior |
| tū | praegrederis |
| is / ea / id | praegreditur |
| nōs | praegredimur |
| vōs | praegrediminī |
| eī / eae / ea | praegrediuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praegrediēbar |
| tū | praegrediēbāris |
| is / ea / id | praegrediēbātur |
| nōs | praegrediēbāmur |
| vōs | praegrediēbāminī |
| eī / eae / ea | praegrediēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praegrediar |
| tū | praegrediēris |
| is / ea / id | praegrediētur |
| nōs | praegrediēmur |
| vōs | praegrediēminī |
| eī / eae / ea | praegredientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praegrediar |
| tū | praegrediāris |
| is / ea / id | praegrediātur |
| nōs | praegrediāmur |
| vōs | praegrediāminī |
| eī / eae / ea | praegrediantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praegrederer |
| tū | praegrederēris |
| is / ea / id | praegrederētur |
| nōs | praegrederēmur |
| vōs | praegrederēminī |
| eī / eae / ea | praegrederentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praegredere |
| vōs | praegrediminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praegreditor |
| is / ea / id | praegreditor |
| eī / eae / ea | praegrediuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praegredī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praegressum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praegressūrum esse |
Participium praesēns
| — | praegrediēns |
Participium futūrum
| — | praegressūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praegrediendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praegrediendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praegrediendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praegrediendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praegressum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praegressū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | praegrediendus |