HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeiacio — definición

Conjugation of praeiacio

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈja.ki.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeiaciō
praeiacis
is / ea / id praeiacit
nōs praeiacimus
vōs praeiacitis
eī / eae / ea praeiaciunt
Indicātīvus imperfectum
ego praeiaciēbam
praeiaciēbās
is / ea / id praeiaciēbat
nōs praeiaciēbāmus
vōs praeiaciēbātis
eī / eae / ea praeiaciēbant
Indicātīvus futūrum
ego praeiaciam
praeiaciēs
is / ea / id praeiaciet
nōs praeiaciēmus
vōs praeiaciētis
eī / eae / ea praeiacient
Indicātīvus perfectum
ego praeiaēcī
praeiaēcistī
is / ea / id praeiaēcit
nōs praeiaēcimus
vōs praeiaēcistis
eī / eae / ea praeiaēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praeiaēceram
praeiaēcerās
is / ea / id praeiaēcerat
nōs praeiaēcerāmus
vōs praeiaēcerātis
eī / eae / ea praeiaēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praeiaēcerō
praeiaēceris
is / ea / id praeiaēcerit
nōs praeiaēcerimus
vōs praeiaēceritis
eī / eae / ea praeiaēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeiaciam
praeiaciās
is / ea / id praeiaciat
nōs praeiaciāmus
vōs praeiaciātis
eī / eae / ea praeiaciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeiacerem
praeiacerēs
is / ea / id praeiaceret
nōs praeiacerēmus
vōs praeiacerētis
eī / eae / ea praeiacerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praeiaēcerim
praeiaēcerīs
is / ea / id praeiaēcerit
nōs praeiaēcerīmus
vōs praeiaēcerītis
eī / eae / ea praeiaēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praeiaēcissem
praeiaēcissēs
is / ea / id praeiaēcisset
nōs praeiaēcissēmus
vōs praeiaēcissētis
eī / eae / ea praeiaēcissent
Imperātīvus praesēns
praeiace
vōs praeiacite
Imperātīvus futūrum
praeiacitō
is / ea / id praeiacitō
vōs praeiacitōte
eī / eae / ea praeiaciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praeiacere
Īnfīnītīvus perfectum
praeiaēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
praeiaectūrum esse
Participium praesēns
praeiaciēns
Participium futūrum
praeiaectūrus
Gerundium (genitīvus)
praeiaciendī
Gerundium (datīvus)
praeiaciendō
Gerundium (accūsātīvus)
praeiaciendum
Gerundium (ablātīvus)
praeiaciendō
Supīnum (accūsātīvus)
praeiaectum
Supīnum (ablātīvus)
praeiaectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeiacior
praeiaceris
is / ea / id praeiacitur
nōs praeiacimur
vōs praeiaciminī
eī / eae / ea praeiaciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praeiaciēbar
praeiaciēbāris
is / ea / id praeiaciēbātur
nōs praeiaciēbāmur
vōs praeiaciēbāminī
eī / eae / ea praeiaciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praeiaciar
praeiaciēris
is / ea / id praeiaciētur
nōs praeiaciēmur
vōs praeiaciēminī
eī / eae / ea praeiacientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeiaciar
praeiaciāris
is / ea / id praeiaciātur
nōs praeiaciāmur
vōs praeiaciāminī
eī / eae / ea praeiaciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeiacerer
praeiacerēris
is / ea / id praeiacerētur
nōs praeiacerēmur
vōs praeiacerēminī
eī / eae / ea praeiacerentur
Imperātīvus praesēns
praeiacere
vōs praeiaciminī
Imperātīvus futūrum
praeiacitor
is / ea / id praeiacitor
eī / eae / ea praeiaciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praeiacī
Īnfīnītīvus perfectum
praeiaectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praeiaectum īrī
Participium perfectum
praeiaectus
Participium futūrum
praeiaciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary