HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeiacio — definition

Conjugation of praeiacio

Regular CEFR B2
[prae̯ˈja.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeiaciō
tū praeiacis
is / ea / id praeiacit
nōs praeiacimus
vōs praeiacitis
eī / eae / ea praeiaciunt
Indicātīvus imperfectum
ego praeiaciēbam
tū praeiaciēbās
is / ea / id praeiaciēbat
nōs praeiaciēbāmus
vōs praeiaciēbātis
eī / eae / ea praeiaciēbant
Indicātīvus futūrum
ego praeiaciam
tū praeiaciēs
is / ea / id praeiaciet
nōs praeiaciēmus
vōs praeiaciētis
eī / eae / ea praeiacient
Indicātīvus perfectum
ego praeiaēcī
tū praeiaēcistī
is / ea / id praeiaēcit
nōs praeiaēcimus
vōs praeiaēcistis
eī / eae / ea praeiaēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praeiaēceram
tū praeiaēcerās
is / ea / id praeiaēcerat
nōs praeiaēcerāmus
vōs praeiaēcerātis
eī / eae / ea praeiaēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praeiaēcerō
tū praeiaēceris
is / ea / id praeiaēcerit
nōs praeiaēcerimus
vōs praeiaēceritis
eī / eae / ea praeiaēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeiaciam
tū praeiaciās
is / ea / id praeiaciat
nōs praeiaciāmus
vōs praeiaciātis
eī / eae / ea praeiaciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeiacerem
tū praeiacerēs
is / ea / id praeiaceret
nōs praeiacerēmus
vōs praeiacerētis
eī / eae / ea praeiacerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praeiaēcerim
tū praeiaēcerīs
is / ea / id praeiaēcerit
nōs praeiaēcerīmus
vōs praeiaēcerītis
eī / eae / ea praeiaēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praeiaēcissem
tū praeiaēcissēs
is / ea / id praeiaēcisset
nōs praeiaēcissēmus
vōs praeiaēcissētis
eī / eae / ea praeiaēcissent
Imperātīvus praesēns
tū praeiace
vōs praeiacite
Imperātīvus futūrum
tū praeiacitō
is / ea / id praeiacitō
vōs praeiacitōte
eī / eae / ea praeiaciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praeiacere
Īnfīnītīvus perfectum
— praeiaēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praeiaectūrum esse
Participium praesēns
— praeiaciēns
Participium futūrum
— praeiaectūrus
Gerundium (genitīvus)
— praeiaciendī
Gerundium (datīvus)
— praeiaciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praeiaciendum
Gerundium (ablātīvus)
— praeiaciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praeiaectum
Supīnum (ablātīvus)
— praeiaectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeiacior
tū praeiaceris
is / ea / id praeiacitur
nōs praeiacimur
vōs praeiaciminī
eī / eae / ea praeiaciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praeiaciēbar
tū praeiaciēbāris
is / ea / id praeiaciēbātur
nōs praeiaciēbāmur
vōs praeiaciēbāminī
eī / eae / ea praeiaciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praeiaciar
tū praeiaciēris
is / ea / id praeiaciētur
nōs praeiaciēmur
vōs praeiaciēminī
eī / eae / ea praeiacientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeiaciar
tū praeiaciāris
is / ea / id praeiaciātur
nōs praeiaciāmur
vōs praeiaciāminī
eī / eae / ea praeiaciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeiacerer
tū praeiacerēris
is / ea / id praeiacerētur
nōs praeiacerēmur
vōs praeiacerēminī
eī / eae / ea praeiacerentur
Imperātīvus praesēns
tū praeiacere
vōs praeiaciminī
Imperātīvus futūrum
tū praeiacitor
is / ea / id praeiacitor
eī / eae / ea praeiaciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praeiacī
Īnfīnītīvus perfectum
— praeiaectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praeiaectum īrī
Participium perfectum
— praeiaectus
Participium futūrum
— praeiaciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary