HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praehibeo — definición

Conjugation of praehibeo

Regular CEFR B2
/[praeˈ̯ɪ.be.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praehibeō
praehibēs
is / ea / id praehibet
nōs praehibēmus
vōs praehibētis
eī / eae / ea praehibent
Indicātīvus imperfectum
ego praehibēbam
praehibēbās
is / ea / id praehibēbat
nōs praehibēbāmus
vōs praehibēbātis
eī / eae / ea praehibēbant
Indicātīvus futūrum
ego praehibēbō
praehibēbis
is / ea / id praehibēbit
nōs praehibēbimus
vōs praehibēbitis
eī / eae / ea praehibēbunt
Indicātīvus perfectum
ego praehibuī
praehibuistī
is / ea / id praehibuit
nōs praehibuimus
vōs praehibuistis
eī / eae / ea praehibuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praehibueram
praehibuerās
is / ea / id praehibuerat
nōs praehibuerāmus
vōs praehibuerātis
eī / eae / ea praehibuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praehibuerō
praehibueris
is / ea / id praehibuerit
nōs praehibuerimus
vōs praehibueritis
eī / eae / ea praehibuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praehibeam
praehibeās
is / ea / id praehibeat
nōs praehibeāmus
vōs praehibeātis
eī / eae / ea praehibeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praehibērem
praehibērēs
is / ea / id praehibēret
nōs praehibērēmus
vōs praehibērētis
eī / eae / ea praehibērent
Coniūnctīvus perfectum
ego praehibuerim
praehibuerīs
is / ea / id praehibuerit
nōs praehibuerīmus
vōs praehibuerītis
eī / eae / ea praehibuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praehibuissem
praehibuissēs
is / ea / id praehibuisset
nōs praehibuissēmus
vōs praehibuissētis
eī / eae / ea praehibuissent
Imperātīvus praesēns
praehibē
vōs praehibēte
Imperātīvus futūrum
praehibētō
is / ea / id praehibētō
vōs praehibētōte
eī / eae / ea praehibentō
Īnfīnītīvus praesēns
praehibēre
Īnfīnītīvus perfectum
praehibuisse
Īnfīnītīvus futūrum
praehibitūrum esse
Participium praesēns
praehibēns
Participium futūrum
praehibitūrus
Gerundium (genitīvus)
praehibendī
Gerundium (datīvus)
praehibendō
Gerundium (accūsātīvus)
praehibendum
Gerundium (ablātīvus)
praehibendō
Supīnum (accūsātīvus)
praehibitum
Supīnum (ablātīvus)
praehibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praehibeor
praehibēris
is / ea / id praehibētur
nōs praehibēmur
vōs praehibēminī
eī / eae / ea praehibentur
Indicātīvus imperfectum
ego praehibēbar
praehibēbāris
is / ea / id praehibēbātur
nōs praehibēbāmur
vōs praehibēbāminī
eī / eae / ea praehibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praehibēbor
praehibēberis
is / ea / id praehibēbitur
nōs praehibēbimur
vōs praehibēbiminī
eī / eae / ea praehibēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praehibear
praehibeāris
is / ea / id praehibeātur
nōs praehibeāmur
vōs praehibeāminī
eī / eae / ea praehibeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praehibērer
praehibērēris
is / ea / id praehibērētur
nōs praehibērēmur
vōs praehibērēminī
eī / eae / ea praehibērentur
Imperātīvus praesēns
praehibēre
vōs praehibēminī
Imperātīvus futūrum
praehibētor
is / ea / id praehibētor
eī / eae / ea praehibentor
Īnfīnītīvus praesēns
praehibērī
Īnfīnītīvus perfectum
praehibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praehibitum īrī
Participium perfectum
praehibitus
Participium futūrum
praehibendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary