HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praehibeo — definition

Conjugation of praehibeo

Regular CEFR B2
[praeˈ̯ɪ.be.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praehibeō
tū praehibēs
is / ea / id praehibet
nōs praehibēmus
vōs praehibētis
eī / eae / ea praehibent
Indicātīvus imperfectum
ego praehibēbam
tū praehibēbās
is / ea / id praehibēbat
nōs praehibēbāmus
vōs praehibēbātis
eī / eae / ea praehibēbant
Indicātīvus futūrum
ego praehibēbō
tū praehibēbis
is / ea / id praehibēbit
nōs praehibēbimus
vōs praehibēbitis
eī / eae / ea praehibēbunt
Indicātīvus perfectum
ego praehibuī
tū praehibuistī
is / ea / id praehibuit
nōs praehibuimus
vōs praehibuistis
eī / eae / ea praehibuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praehibueram
tū praehibuerās
is / ea / id praehibuerat
nōs praehibuerāmus
vōs praehibuerātis
eī / eae / ea praehibuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praehibuerō
tū praehibueris
is / ea / id praehibuerit
nōs praehibuerimus
vōs praehibueritis
eī / eae / ea praehibuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praehibeam
tū praehibeās
is / ea / id praehibeat
nōs praehibeāmus
vōs praehibeātis
eī / eae / ea praehibeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praehibērem
tū praehibērēs
is / ea / id praehibēret
nōs praehibērēmus
vōs praehibērētis
eī / eae / ea praehibērent
Coniūnctīvus perfectum
ego praehibuerim
tū praehibuerīs
is / ea / id praehibuerit
nōs praehibuerīmus
vōs praehibuerītis
eī / eae / ea praehibuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praehibuissem
tū praehibuissēs
is / ea / id praehibuisset
nōs praehibuissēmus
vōs praehibuissētis
eī / eae / ea praehibuissent
Imperātīvus praesēns
tū praehibē
vōs praehibēte
Imperātīvus futūrum
tū praehibētō
is / ea / id praehibētō
vōs praehibētōte
eī / eae / ea praehibentō
Īnfīnītīvus praesēns
— praehibēre
Īnfīnītīvus perfectum
— praehibuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praehibitūrum esse
Participium praesēns
— praehibēns
Participium futūrum
— praehibitūrus
Gerundium (genitīvus)
— praehibendī
Gerundium (datīvus)
— praehibendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praehibendum
Gerundium (ablātīvus)
— praehibendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praehibitum
Supīnum (ablātīvus)
— praehibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praehibeor
tū praehibēris
is / ea / id praehibētur
nōs praehibēmur
vōs praehibēminī
eī / eae / ea praehibentur
Indicātīvus imperfectum
ego praehibēbar
tū praehibēbāris
is / ea / id praehibēbātur
nōs praehibēbāmur
vōs praehibēbāminī
eī / eae / ea praehibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praehibēbor
tū praehibēberis
is / ea / id praehibēbitur
nōs praehibēbimur
vōs praehibēbiminī
eī / eae / ea praehibēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praehibear
tū praehibeāris
is / ea / id praehibeātur
nōs praehibeāmur
vōs praehibeāminī
eī / eae / ea praehibeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praehibērer
tū praehibērēris
is / ea / id praehibērētur
nōs praehibērēmur
vōs praehibērēminī
eī / eae / ea praehibērentur
Imperātīvus praesēns
tū praehibēre
vōs praehibēminī
Imperātīvus futūrum
tū praehibētor
is / ea / id praehibētor
eī / eae / ea praehibentor
Īnfīnītīvus praesēns
— praehibērī
Īnfīnītīvus perfectum
— praehibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praehibitum īrī
Participium perfectum
— praehibitus
Participium futūrum
— praehibendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary