HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeicio — definition

Conjugation of praeicio

Regular CEFR B2
[prae̯ˈjɪ.ki.oː]

to cast up, object, utter reproachfully Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeiciō
tū praeicis
is / ea / id praeicit
nōs praeicimus
vōs praeicitis
eī / eae / ea praeiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego praeiciēbam
tū praeiciēbās
is / ea / id praeiciēbat
nōs praeiciēbāmus
vōs praeiciēbātis
eī / eae / ea praeiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego praeiciam
tū praeiciēs
is / ea / id praeiciet
nōs praeiciēmus
vōs praeiciētis
eī / eae / ea praeicient
Indicātīvus perfectum
ego praeiēcī
tū praeiēcistī
is / ea / id praeiēcit
nōs praeiēcimus
vōs praeiēcistis
eī / eae / ea praeiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praeiēceram
tū praeiēcerās
is / ea / id praeiēcerat
nōs praeiēcerāmus
vōs praeiēcerātis
eī / eae / ea praeiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praeiēcerō
tū praeiēceris
is / ea / id praeiēcerit
nōs praeiēcerimus
vōs praeiēceritis
eī / eae / ea praeiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeiciam
tū praeiciās
is / ea / id praeiciat
nōs praeiciāmus
vōs praeiciātis
eī / eae / ea praeiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeicerem
tū praeicerēs
is / ea / id praeiceret
nōs praeicerēmus
vōs praeicerētis
eī / eae / ea praeicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praeiēcerim
tū praeiēcerīs
is / ea / id praeiēcerit
nōs praeiēcerīmus
vōs praeiēcerītis
eī / eae / ea praeiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praeiēcissem
tū praeiēcissēs
is / ea / id praeiēcisset
nōs praeiēcissēmus
vōs praeiēcissētis
eī / eae / ea praeiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū praeice
vōs praeicite
Imperātīvus futūrum
tū praeicitō
is / ea / id praeicitō
vōs praeicitōte
eī / eae / ea praeiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praeicere
Īnfīnītīvus perfectum
— praeiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praeiectūrum esse
Participium praesēns
— praeiciēns
Participium futūrum
— praeiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— praeiciendī
Gerundium (datīvus)
— praeiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praeiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— praeiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praeiectum
Supīnum (ablātīvus)
— praeiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeicior
tū praeiceris
is / ea / id praeicitur
nōs praeicimur
vōs praeiciminī
eī / eae / ea praeiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praeiciēbar
tū praeiciēbāris
is / ea / id praeiciēbātur
nōs praeiciēbāmur
vōs praeiciēbāminī
eī / eae / ea praeiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praeiciar
tū praeiciēris
is / ea / id praeiciētur
nōs praeiciēmur
vōs praeiciēminī
eī / eae / ea praeicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeiciar
tū praeiciāris
is / ea / id praeiciātur
nōs praeiciāmur
vōs praeiciāminī
eī / eae / ea praeiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeicerer
tū praeicerēris
is / ea / id praeicerētur
nōs praeicerēmur
vōs praeicerēminī
eī / eae / ea praeicerentur
Imperātīvus praesēns
tū praeicere
vōs praeiciminī
Imperātīvus futūrum
tū praeicitor
is / ea / id praeicitor
eī / eae / ea praeiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praeicī
Īnfīnītīvus perfectum
— praeiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praeiectum īrī
Participium perfectum
— praeiectus
Participium futūrum
— praeiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary