HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeicio — definición

Conjugation of praeicio

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈjɪ.ki.oː]/

to cast up, object, utter reproachfully Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeiciō
praeicis
is / ea / id praeicit
nōs praeicimus
vōs praeicitis
eī / eae / ea praeiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego praeiciēbam
praeiciēbās
is / ea / id praeiciēbat
nōs praeiciēbāmus
vōs praeiciēbātis
eī / eae / ea praeiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego praeiciam
praeiciēs
is / ea / id praeiciet
nōs praeiciēmus
vōs praeiciētis
eī / eae / ea praeicient
Indicātīvus perfectum
ego praeiēcī
praeiēcistī
is / ea / id praeiēcit
nōs praeiēcimus
vōs praeiēcistis
eī / eae / ea praeiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praeiēceram
praeiēcerās
is / ea / id praeiēcerat
nōs praeiēcerāmus
vōs praeiēcerātis
eī / eae / ea praeiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praeiēcerō
praeiēceris
is / ea / id praeiēcerit
nōs praeiēcerimus
vōs praeiēceritis
eī / eae / ea praeiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeiciam
praeiciās
is / ea / id praeiciat
nōs praeiciāmus
vōs praeiciātis
eī / eae / ea praeiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeicerem
praeicerēs
is / ea / id praeiceret
nōs praeicerēmus
vōs praeicerētis
eī / eae / ea praeicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praeiēcerim
praeiēcerīs
is / ea / id praeiēcerit
nōs praeiēcerīmus
vōs praeiēcerītis
eī / eae / ea praeiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praeiēcissem
praeiēcissēs
is / ea / id praeiēcisset
nōs praeiēcissēmus
vōs praeiēcissētis
eī / eae / ea praeiēcissent
Imperātīvus praesēns
praeice
vōs praeicite
Imperātīvus futūrum
praeicitō
is / ea / id praeicitō
vōs praeicitōte
eī / eae / ea praeiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praeicere
Īnfīnītīvus perfectum
praeiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
praeiectūrum esse
Participium praesēns
praeiciēns
Participium futūrum
praeiectūrus
Gerundium (genitīvus)
praeiciendī
Gerundium (datīvus)
praeiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
praeiciendum
Gerundium (ablātīvus)
praeiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
praeiectum
Supīnum (ablātīvus)
praeiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeicior
praeiceris
is / ea / id praeicitur
nōs praeicimur
vōs praeiciminī
eī / eae / ea praeiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praeiciēbar
praeiciēbāris
is / ea / id praeiciēbātur
nōs praeiciēbāmur
vōs praeiciēbāminī
eī / eae / ea praeiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praeiciar
praeiciēris
is / ea / id praeiciētur
nōs praeiciēmur
vōs praeiciēminī
eī / eae / ea praeicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeiciar
praeiciāris
is / ea / id praeiciātur
nōs praeiciāmur
vōs praeiciāminī
eī / eae / ea praeiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeicerer
praeicerēris
is / ea / id praeicerētur
nōs praeicerēmur
vōs praeicerēminī
eī / eae / ea praeicerentur
Imperātīvus praesēns
praeicere
vōs praeiciminī
Imperātīvus futūrum
praeicitor
is / ea / id praeicitor
eī / eae / ea praeiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praeicī
Īnfīnītīvus perfectum
praeiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praeiectum īrī
Participium perfectum
praeiectus
Participium futūrum
praeiciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary