Conjugation of praeiaceo
/[prae̯ˈja.ke.oː]/to be situated or lie before or in front of Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praeiaceō |
| tū | praeiacēs |
| is / ea / id | praeiacet |
| nōs | praeiacēmus |
| vōs | praeiacētis |
| eī / eae / ea | praeiacent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praeiacēbam |
| tū | praeiacēbās |
| is / ea / id | praeiacēbat |
| nōs | praeiacēbāmus |
| vōs | praeiacēbātis |
| eī / eae / ea | praeiacēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praeiacēbō |
| tū | praeiacēbis |
| is / ea / id | praeiacēbit |
| nōs | praeiacēbimus |
| vōs | praeiacēbitis |
| eī / eae / ea | praeiacēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | praeiacuī |
| tū | praeiacuistī |
| is / ea / id | praeiacuit |
| nōs | praeiacuimus |
| vōs | praeiacuistis |
| eī / eae / ea | praeiacuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praeiacueram |
| tū | praeiacuerās |
| is / ea / id | praeiacuerat |
| nōs | praeiacuerāmus |
| vōs | praeiacuerātis |
| eī / eae / ea | praeiacuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praeiacuerō |
| tū | praeiacueris |
| is / ea / id | praeiacuerit |
| nōs | praeiacuerimus |
| vōs | praeiacueritis |
| eī / eae / ea | praeiacuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praeiaceam |
| tū | praeiaceās |
| is / ea / id | praeiaceat |
| nōs | praeiaceāmus |
| vōs | praeiaceātis |
| eī / eae / ea | praeiaceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praeiacērem |
| tū | praeiacērēs |
| is / ea / id | praeiacēret |
| nōs | praeiacērēmus |
| vōs | praeiacērētis |
| eī / eae / ea | praeiacērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praeiacuerim |
| tū | praeiacuerīs |
| is / ea / id | praeiacuerit |
| nōs | praeiacuerīmus |
| vōs | praeiacuerītis |
| eī / eae / ea | praeiacuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praeiacuissem |
| tū | praeiacuissēs |
| is / ea / id | praeiacuisset |
| nōs | praeiacuissēmus |
| vōs | praeiacuissētis |
| eī / eae / ea | praeiacuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praeiacē |
| vōs | praeiacēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praeiacētō |
| is / ea / id | praeiacētō |
| vōs | praeiacētōte |
| eī / eae / ea | praeiacentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praeiacēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praeiacuisse |
Participium praesēns
| — | praeiacēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | praeiacendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praeiacendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praeiacendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praeiacendō |