HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praegero — definition

Conjugation of praegero

Regular CEFR B2
[ˈprae̯.ɡɛ.roː]

to bear or carry before Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praegerō
tū praegeris
is / ea / id praegerit
nōs praegerimus
vōs praegeritis
eī / eae / ea praegerunt
Indicātīvus imperfectum
ego praegerēbam
tū praegerēbās
is / ea / id praegerēbat
nōs praegerēbāmus
vōs praegerēbātis
eī / eae / ea praegerēbant
Indicātīvus futūrum
ego praegeram
tū praegerēs
is / ea / id praegeret
nōs praegerēmus
vōs praegerētis
eī / eae / ea praegerent
Indicātīvus perfectum
ego praegessī
tū praegessistī
is / ea / id praegessit
nōs praegessimus
vōs praegessistis
eī / eae / ea praegessērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praegesseram
tū praegesserās
is / ea / id praegesserat
nōs praegesserāmus
vōs praegesserātis
eī / eae / ea praegesserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praegesserō
tū praegesseris
is / ea / id praegesserit
nōs praegesserimus
vōs praegesseritis
eī / eae / ea praegesserint
Coniūnctīvus praesēns
ego praegeram
tū praegerās
is / ea / id praegerat
nōs praegerāmus
vōs praegerātis
eī / eae / ea praegerant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praegererem
tū praegererēs
is / ea / id praegereret
nōs praegererēmus
vōs praegererētis
eī / eae / ea praegererent
Coniūnctīvus perfectum
ego praegesserim
tū praegesserīs
is / ea / id praegesserit
nōs praegesserīmus
vōs praegesserītis
eī / eae / ea praegesserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praegessissem
tū praegessissēs
is / ea / id praegessisset
nōs praegessissēmus
vōs praegessissētis
eī / eae / ea praegessissent
Imperātīvus praesēns
tū praegere
vōs praegerite
Imperātīvus futūrum
tū praegeritō
is / ea / id praegeritō
vōs praegeritōte
eī / eae / ea praegeruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praegerere
Īnfīnītīvus perfectum
— praegessisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praegestūrum esse
Participium praesēns
— praegerēns
Participium futūrum
— praegestūrus
Gerundium (genitīvus)
— praegerendī
Gerundium (datīvus)
— praegerendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praegerendum
Gerundium (ablātīvus)
— praegerendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praegestum
Supīnum (ablātīvus)
— praegestū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praegeror
tū praegereris
is / ea / id praegeritur
nōs praegerimur
vōs praegeriminī
eī / eae / ea praegeruntur
Indicātīvus imperfectum
ego praegerēbar
tū praegerēbāris
is / ea / id praegerēbātur
nōs praegerēbāmur
vōs praegerēbāminī
eī / eae / ea praegerēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praegerar
tū praegerēris
is / ea / id praegerētur
nōs praegerēmur
vōs praegerēminī
eī / eae / ea praegerentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praegerar
tū praegerāris
is / ea / id praegerātur
nōs praegerāmur
vōs praegerāminī
eī / eae / ea praegerantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praegererer
tū praegererēris
is / ea / id praegererētur
nōs praegererēmur
vōs praegererēminī
eī / eae / ea praegererentur
Imperātīvus praesēns
tū praegerere
vōs praegeriminī
Imperātīvus futūrum
tū praegeritor
is / ea / id praegeritor
eī / eae / ea praegeruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praegerī
Īnfīnītīvus perfectum
— praegestum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praegestum īrī
Participium perfectum
— praegestus
Participium futūrum
— praegerendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary