HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praegero — definición

Conjugation of praegero

Regular CEFR B2
/[ˈprae̯.ɡɛ.roː]/

to bear or carry before Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praegerō
praegeris
is / ea / id praegerit
nōs praegerimus
vōs praegeritis
eī / eae / ea praegerunt
Indicātīvus imperfectum
ego praegerēbam
praegerēbās
is / ea / id praegerēbat
nōs praegerēbāmus
vōs praegerēbātis
eī / eae / ea praegerēbant
Indicātīvus futūrum
ego praegeram
praegerēs
is / ea / id praegeret
nōs praegerēmus
vōs praegerētis
eī / eae / ea praegerent
Indicātīvus perfectum
ego praegessī
praegessistī
is / ea / id praegessit
nōs praegessimus
vōs praegessistis
eī / eae / ea praegessērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praegesseram
praegesserās
is / ea / id praegesserat
nōs praegesserāmus
vōs praegesserātis
eī / eae / ea praegesserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praegesserō
praegesseris
is / ea / id praegesserit
nōs praegesserimus
vōs praegesseritis
eī / eae / ea praegesserint
Coniūnctīvus praesēns
ego praegeram
praegerās
is / ea / id praegerat
nōs praegerāmus
vōs praegerātis
eī / eae / ea praegerant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praegererem
praegererēs
is / ea / id praegereret
nōs praegererēmus
vōs praegererētis
eī / eae / ea praegererent
Coniūnctīvus perfectum
ego praegesserim
praegesserīs
is / ea / id praegesserit
nōs praegesserīmus
vōs praegesserītis
eī / eae / ea praegesserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praegessissem
praegessissēs
is / ea / id praegessisset
nōs praegessissēmus
vōs praegessissētis
eī / eae / ea praegessissent
Imperātīvus praesēns
praegere
vōs praegerite
Imperātīvus futūrum
praegeritō
is / ea / id praegeritō
vōs praegeritōte
eī / eae / ea praegeruntō
Īnfīnītīvus praesēns
praegerere
Īnfīnītīvus perfectum
praegessisse
Īnfīnītīvus futūrum
praegestūrum esse
Participium praesēns
praegerēns
Participium futūrum
praegestūrus
Gerundium (genitīvus)
praegerendī
Gerundium (datīvus)
praegerendō
Gerundium (accūsātīvus)
praegerendum
Gerundium (ablātīvus)
praegerendō
Supīnum (accūsātīvus)
praegestum
Supīnum (ablātīvus)
praegestū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praegeror
praegereris
is / ea / id praegeritur
nōs praegerimur
vōs praegeriminī
eī / eae / ea praegeruntur
Indicātīvus imperfectum
ego praegerēbar
praegerēbāris
is / ea / id praegerēbātur
nōs praegerēbāmur
vōs praegerēbāminī
eī / eae / ea praegerēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praegerar
praegerēris
is / ea / id praegerētur
nōs praegerēmur
vōs praegerēminī
eī / eae / ea praegerentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praegerar
praegerāris
is / ea / id praegerātur
nōs praegerāmur
vōs praegerāminī
eī / eae / ea praegerantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praegererer
praegererēris
is / ea / id praegererētur
nōs praegererēmur
vōs praegererēminī
eī / eae / ea praegererentur
Imperātīvus praesēns
praegerere
vōs praegeriminī
Imperātīvus futūrum
praegeritor
is / ea / id praegeritor
eī / eae / ea praegeruntor
Īnfīnītīvus praesēns
praegerī
Īnfīnītīvus perfectum
praegestum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praegestum īrī
Participium perfectum
praegestus
Participium futūrum
praegerendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary