HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← irretio — definición

Conjugation of irretio

Regular CEFR B1
/[ɪrˈreː.ti.oː]/

to entangle, ensnare Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego irrētiō
irrētīs
is / ea / id irrētit
nōs irrētīmus
vōs irrētītis
eī / eae / ea irrētiunt
Indicātīvus imperfectum
ego irrētiēbam
irrētiēbās
is / ea / id irrētiēbat
nōs irrētiēbāmus
vōs irrētiēbātis
eī / eae / ea irrētiēbant
Indicātīvus futūrum
ego irrētiam
irrētiēs
is / ea / id irrētiet
nōs irrētiēmus
vōs irrētiētis
eī / eae / ea irrētient
Indicātīvus perfectum
ego irrētīvī
irrētīvistī
is / ea / id irrētīvit
nōs irrētīvimus
vōs irrētīvistis
eī / eae / ea irrētīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego irrētīveram
irrētīverās
is / ea / id irrētīverat
nōs irrētīverāmus
vōs irrētīverātis
eī / eae / ea irrētīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego irrētīverō
irrētīveris
is / ea / id irrētīverit
nōs irrētīverimus
vōs irrētīveritis
eī / eae / ea irrētīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego irrētiam
irrētiās
is / ea / id irrētiat
nōs irrētiāmus
vōs irrētiātis
eī / eae / ea irrētiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrētīrem
irrētīrēs
is / ea / id irrētīret
nōs irrētīrēmus
vōs irrētīrētis
eī / eae / ea irrētīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego irrētīverim
irrētīverīs
is / ea / id irrētīverit
nōs irrētīverīmus
vōs irrētīverītis
eī / eae / ea irrētīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego irrētīvissem
irrētīvissēs
is / ea / id irrētīvisset
nōs irrētīvissēmus
vōs irrētīvissētis
eī / eae / ea irrētīvissent
Imperātīvus praesēns
irrētī
vōs irrētīte
Imperātīvus futūrum
irrētītō
is / ea / id irrētītō
vōs irrētītōte
eī / eae / ea irrētiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
irrētīre
Īnfīnītīvus perfectum
irrētīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
irrētītūrum esse
Participium praesēns
irrētiēns
Participium futūrum
irrētītūrus
Gerundium (genitīvus)
irrētiendī
Gerundium (datīvus)
irrētiendō
Gerundium (accūsātīvus)
irrētiendum
Gerundium (ablātīvus)
irrētiendō
Supīnum (accūsātīvus)
irrētītum
Supīnum (ablātīvus)
irrētītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego irrētior
irrētīris
is / ea / id irrētītur
nōs irrētīmur
vōs irrētīminī
eī / eae / ea irrētiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego irrētiēbar
irrētiēbāris
is / ea / id irrētiēbātur
nōs irrētiēbāmur
vōs irrētiēbāminī
eī / eae / ea irrētiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego irrētiar
irrētiēris
is / ea / id irrētiētur
nōs irrētiēmur
vōs irrētiēminī
eī / eae / ea irrētientur
Coniūnctīvus praesēns
ego irrētiar
irrētiāris
is / ea / id irrētiātur
nōs irrētiāmur
vōs irrētiāminī
eī / eae / ea irrētiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrētīrer
irrētīrēris
is / ea / id irrētīrētur
nōs irrētīrēmur
vōs irrētīrēminī
eī / eae / ea irrētīrentur
Imperātīvus praesēns
irrētīre
vōs irrētīminī
Imperātīvus futūrum
irrētītor
is / ea / id irrētītor
eī / eae / ea irrētiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
irrētīrī
Īnfīnītīvus perfectum
irrētītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
irrētītum īrī
Participium perfectum
irrētītus
Participium futūrum
irrētiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary